12/21/12

My top 50 tracks of 2012


















Κλασικά μετά από κάθε ψηφοφορία για την Blogovision ποστάρω τα αγαπημένα μου κομμάτια της χρονιάς. Προσπάθησα  γενικά να μην βάλω κομμάτια από τον ίδιο καλλιτέχνη, με εξαίρεση τους Tame Impala γιατί έτσι ξέρω γω. Από κάτω μπορείτε να ακούσετε την πρώτη εικοσάδα (τα πρώτα 19 για την ακρίβεια γιατί μαλακίστηκα).  Στο νούμερο 1 δεν θα μπορούσε να μην είναι άλλο από το House That Heaven Built το οποίο με σημάδεψε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο όλη τη χρονιά. Αυτά. (Την άλλη βδομάδα θα ανεβάσω κάτι πολύ καμένο).

50. Peaking Lights - Beautiful Son
49. Allah-Las - Sandy
48. Κiller Mike - Reagan
47. FIDLAR - Cheap Bear
46. Mechanimal - Un/Mobility
45. Lower - Pictures of Passio
44. Savages - Husbands
43. Dinosaur Jr - Watch The Corners
42. Royal Headache - Girls
41. Purity Ring - Fineshrine

40. Django Django - Hail Bop
39. Daphni - Ahora
38. John Tabalot - Destiny
37. Frank Ocean - Pyramids
36. Matthew Dear - Her Fantasy
35. Metz -Wasted
34. The Men - Open Your Heart
33. Αndy Stott - Luxury Problems
32. Death Grips - I've Seen Footage
31. Liars - No1 Against The Rush

30. Porcelain Raft - Unless You Speak From Your Heart
29. Merchandise - Time
28. Titus Andronicus - My Eating Disorder
27. Cloud Nothings - Wasted Days
26. Lotus Plaza - Monoliths
25. DIIV - Doused
24. Chairlift - I Belong In Your Arms
23. Solange - Losing You
22. Bat For Lashes - Laura
21. Larry Gus - Accretion/With Your Magritte Mouth

20. Tame Impala - Feels Like We Only Go Backwards
19. Εl-P - The Full Retard
18. Danny Brown - Grown Up
17. Schoolboy Q - Hands on the Wheel (feat A$AP Rocky)
16. M.I.A. - Bad Girls
15. Melody's Echo Chamber - I Follow You
14. Dum Dum Girls - Lord Knows
13. Tame Impala - Elephant
12. Twin Shadow - Five Seconds
11. Julia Holter - In The Same Room

10. Chromatics - Kill For Love
9. Frank Ocean - Bad Religion
8. Burial - Kindred
7. Ty Segall Band - Wave Goodbye
6. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Only In My Dreams

5. Joey Bada$$ - Survival Tactics
4. Lower Dens - Brains
3. Beach House - Myth
2. Grizzly Bear - Yet Again

1. Japandroids - The House That Heaven Built



12/20/12

1.

Merchandise - Children of Desire [Katorga Works]

















Πρωτοδιάβασα γι αυτούς σε ένα κείμενο του Vice που πόσταρε ο Zeugolator με τον πιασάρικο τίτλο "σαν τους Smiths αλλά punk". Στο μυαλό μου φυσικά ακούστηκε σαν το καλύτερο πράγμα στον κόσμο. Όταν έβαλα να ακούσω το άλμπουμ περίμενα να ήταν περισσότερο punk παρά Smiths αλλά τελικά προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν το αντίστροφο. Το τρίο από το Τampa της Florida ξεπήδησε από την χαρκντκορ σκηνή της πόλης αλλά κατέληξε να στρέφεται σε άλλα ηχητικά μονοπάτια από τους συμπολίτες τους. Ένα μπάσο,μια κιθάρα, ενα ντραμ μασιν και αυτός ο τύπος στα φωνητικά (αν ο Ian Curtis ήταν από την Florida κάπως έτσι θα έμοιαζε) να τραγουδάει στίχους όπως "Ι kissed your mouth and your face just disappeares" με αυτόν τον χαρακτηριστικό Morrissey τρόπο. Το Children of Desire όταν το πρωτοακουσα έπαθα τέτοιο σοκ που απλά δεν μπορούσα για δύο βδομάδες να ακούσω τίποτα άλλο. Χωρίς υπερβολή, απλά το έβαζα να παίζει σε λούπα ξανά και ξανά και ξανά. Μου υπενθύμισε πως είναι να ακούς μια μπάντα και να παθιάζεσαι σε υπερβολικό βαθμό μαζί της που να θες να μάθεις τα πάντα γι αυτήν. Να δεις πως μοιάζουν, να δεις τι λένε "We were a punk band.Still are. Sometimes. Sometimes we're not", να δεις πως είναι τα live τους. Και κάθε φορά να παθιάζεσαι περισσότερο. Nα κολλάς τόσο πολύ με τα κομμάτια τους, ειδικά με το Time και το Become What You Are που αν αποφάσιζαν να το έκοβαν στα 5 πρώτα λεπτά θα μιλάγαμε για το καλύτερο κομμάτι της χρονιάς. Γι αυτό άλλωστε τους ψήφισα στο νούμερο ένα. Γιατί είχα ξεχάσει πως είναι να εθίζεσαι με μια καινούργια μπάντα και να ξεχνάς οτιδήποτε άλλο έχεις ακούσει. Δεν είναι αντικειμενικά καλύτερο από το Shields, ούτε από το Lonerism. Αλλά δεν έχει καμία σημασία. Γιατί δεν αγάπησα κανέναν άλλο δίσκο όπως αυτό. Ρομαντικό noise, όπως μου πε μια ψυχή, για την ελιτ.

Merchandise - In Nightmare Room from Id House Vid. Group on Vimeo.

So far:

2.  Grizzly Bear - Shields [Warp]
3.  Tame Impala - Lonerism [Modular]
4.  Japandroids - Celebration Rock [Polyvinyl]
5.  Lower Dens - Nootropics [Ribbon Music]
6.  Beach House - Blooom [Sub Pop]
7.  Andy Stott - Luxury Problems [Modern Love]
8.  Ty Segall - Twins [Drag City]
9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

Το 2011 στο 1: EMA - Past Life Martyred Saints [Souterrain Transmissions]
Το 2010 στο 1 Beach House - Teen Dream [Sub Pop]
Το 2009 στο 1: Grizzly Bear - Veckatimest [Warp]

12/19/12

2.

Grizzly Bear - Shields [Warp]




















Έχω διαβάσει τρομερά πράγματα μέχρι στιγμής στη Blogovision. Ο Ed Droste είναι άσχημος, ο Ed Droste τραγουδάει άσχημα(?!) (whaaaaa), κτλπ κτλπ. Γενικά πολλά για τον Ed Droste. Για να ξεκαθαρίσουμε λίγο τα πράγματα η φάση στους Grizzly Bear είναι η εξής: 35% o Εd Droste, 25% o ντράμερ με τον μπασίστα και 40% ο Daniel γαμημένος Rossen. Αυτός είναι που έχει συμβάλει τα μέγιστα στην μουσική εξέλιξη των Grizzly Bear. Καθώς περνάνε τα χρόνια βλέπεις και την δική του εξέλιξη, από τους Department of Eagles στο καταπληκτικό φετινό του σολο EP, το οποίο έσκασε σαν προοικονομία, ότι το άλμπουμ των Bear που θα κυκλοφορήσει θα είναι αριστούργημα. Όπως και είναι φυσικά. Είναι το καλύτερο στην δισκογραφία τους και λέγοντας κάτι τέτοιο ενώ έχουν βγάλει δίσκους σαν το Yellow House και το Veckatimest σημαίνει πολλά. Το πιο πετυχημένο που διάβασα για το Shields ήταν από τον τυπά του P4k που είπε ότι η μουσική των Grizzly Bear αυτή την στιγμή είναι κάτι μεταξύ του Van Dyke Parks (έγραφε με τον Brian Wilson το Smile και σε αυτόν οφείλεται ένα από τα πέντε,δέκα καλύτερα κομμάτια στην ιστορία της ποπ, λέγε με και surf's up) και των τελευταίων δίσκων των Talk Talk. Πάρτε για παράδειγμα το Yet Again. O Rossen παίρνει μια φοβερή ιδέα του Droste (σαν άλλοι Lenon, MacCartney θα πέσει φωτιά να με κάψει) και το μετατρέπει σε ένα μυθικό κομμάτι. Ειδικά το τελείωμα του μου προκαλεί απανωτούς οργασμούς κάθε φορά. Και όχι μόνο αυτό. Το εναρκτήριο Sleeping Ute, το Speak In Rounds, το δεύτερο καλύτερο ποπ κομμάτι της χρονιάς το Simple Answer το επικό closing Sun in your Eyes. Για να μην πολυλογώ το Shields είναι το καλύτερο άλμπουμ του 2012. Υποκειμενικοί λόγοι όμως με έκαναν να το αφήσω στο νούμερο δύο. Τα σέβη μου στην καλύτερη indie (γελάει ο κόσμος) μπάντα αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Τουλάχιστον για φέτος.



So far:

3.  Tame Impala - Lonerism [Modular]
4.  Japandroids - Celebration Rock [Polyvinyl]
5.  Lower Dens - Nootropics [Ribbon Music]
6.  Beach House - Blooom [Sub Pop]
7.  Andy Stott - Luxury Problems [Modern Love]
8.  Ty Segall - Twins [Drag City]
9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

Το 2011 στο 2: John Maus - We Must Become The Pitiless Censors Of Ourselves [Ribbon Music]
Το 2010 στο 2: Arcade Fire - The Suburbs [Merge]
Το 2009 στο 2: The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart [Slumberland]


12/18/12

3.

Tame Impala - Lonerism [Modular]




















Αν το LSD ήταν μουσική θα ήταν το Lonerism. Περισσότερο ηλεκτρονικό στη λογική του μου δίνει την εντύπωση πως ο Kevin Parker πέρασε περισσότερη ώρα πάνω στην κονσόλα στο mix του άλμπουμ παρά με την κιθάρα του ή τα (άπειρα) σύνθια. Ψυχεδελικό κολάζ ήχων με λίγα λόγια στην καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη μορφή του. Η πραγματική αξία του δίσκου στο δεύτερο μισό με τα υπέροχα Feels Like We Only Go Backwards, Keep On Lying, Elephant να σκάνε το ένα μετά το άλλο και να μην προλαβαίνεις να συνειδητοποιήσεις πόσες καλές ιδέες υπάρχουν σε αυτό το άλμπουμ. Γι αυτό το λόγο είναι και το μεγαλύτερο grower της χρονιάς. Μεγάλος δίσκος.



So far:

4.  Japandroids - Celebration Rock [Polyvinyl]
5.  Lower Dens - Nootropics [Ribbon Music]
6.  Beach House - Blooom [Sub Pop]
7.  Andy Stott - Luxury Problems [Modern Love]
8.  Ty Segall - Twins [Drag City]
9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

Tο 2011 στο 3: Oneohtrix Point Never - Replica [Mexican Summer]
Το 2010 στο 3: Flying Lotus- Cosmogramma [Warp]
Το 2009 στο 3: The Flaming Lips - Embryonic [Warner Bros]

12/17/12

4.

Japandroids - Celebration Rock [Polyvinyl]


















Οι Japandroids είναι αυτό που λέμε καλά παιδιά. Λίγο πριν ξεκινήσουν το επικό live τους στη Vice σκηνή στο Primavera, ο Βrian έβγαλε ένα μικρό λογύδριο τονίζοντας πόσο μεγάλη τους τιμή είναι να παίζουν σε ένα φεστιβάλ ανάμεσα σε τόσους μεγάλους καλλιτέχνες που θαυμάζουν. Μετά σύστησε την μπάντα "He's David, I'm Brian. We're Japandroids from Vancouver, Canada" και άρχιζε να κοπανιέται με την κιθάρα του. Αυτή είναι η εικόνα που μου χει μείνει περισσότερο απ' όλο το φεστιβάλ. Το ίδιο και εδώ στο Αn που έπαιξαν όλη τη δισκογραφία τους και κάτι παραπάνω. Στις συνεντεύξεις τους μετριοπαθείς όπου σταθούν και όπου βρεθούν υπερτονίζουν ότι δεν είναι τίποτα φοβεροί μουσικοί και ότι η διαδικασία για να γράψουν ένα decent κομμάτι είναι κάτι παραπάνω από επίπονη. Ε, ρε φίλε κάτι τέτοια εγώ τα γουστάρω. Ειδικά όταν το Celebration Rock είναι τόσο γαμημένα καλός δίσκος. Από την πρώτη στιγμή που το έβαλα να παίζει μέχρι και τώρα που τραγουδάω κάθε στίχο "she'll kiss away your gypsy fears, and turn some restless nights to restless years" δεν έχει υπάρξει ούτε μια στιγμή που να χω βαρεθεί ούτε ένα δευτερόλεπτο. Θα θελα πολύ να μην είμαι κοινότυπος και γράψω πως το sophomore άλμπουμ τους είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος, αλλά χέστε με. Αφού αυτό είναι. Οχτώ ανθεμικά κομμάτια από δύο τύπους που προσπαθούν να βρουν την θέση τους σε αυτόν τον κόσμο.



So far:

5.  Lower Dens - Nootropics [Ribbon Music]
6.  Beach House - Blooom [Sub Pop]
7.  Andy Stott - Luxury Problems [Modern Love]
8.  Ty Segall - Twins [Drag City]
9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

Το 2011 στο 4: Liturgy - Aesthethica [Thrill Jockey]
Το 2010 στο 4: Deerhunter- Halcyon Digest [4AD]
Το 2009 στο 4: Animal Collective - Merriweather Post Pavilion [Domino]

12/16/12

5.

Lower Dens - Nootropics [Ribbon Music]


















To 2010 είχα ψηφίσει το Twin Hand Movement κάπου μεταξύ 15 έως 10. Δύο χρόνια μετά βρίσκεται στους πέντε δίσκους που ακούω πιο πολύ από εκείνη τη χρονιά. Το Nootropics είναι μια κλάση καλύτερος δίσκος οπότε δεν θα μπορούσε φέτος να μην είναι στην πεντάδα. Θα μπορούσα να γράψω ένα ολόκληρο κατεβατό για το Brains μόνο, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι το Propagation, το Lamb, το Candy, το Nova Anthem. Η Jana Hunter χρησιμοποιεί όσα έχει μάθει από την κιθαριστική μουσική των 80's και δημιουργεί την δική της εκδοχή για την dream pop. Το Nootropics είναι μια μικρή ιεροτελεστία από την αρχή έως το τέλος, που απλά δεν μπορείς να ξεφύγεις. Και ναι κερδίζει στα ίσα φέτος τους Beach House. Πεντάδα λοιπόν με τον καλύτερο φετινό dream pop δίσκο που κυκλοφόρησε. Τους το χρωστάω άλλωστε από το Primavera που προτίμησα να δω Girls και το μετανιώνω κάθε  μέρα.



So far:

6.  Beach House - Blooom [Sub Pop]
7.  Andy Stott - Luxury Problems [Modern Love]
8.  Ty Segall - Twins [Drag City]
9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

Το 2011 στο 5: Panda Bear - Tomboy [Paw Tracks]
Το 2010 στο 5: Pantha Du Prince- Black Noise [Rough Trade]
Το 2009 στο 5: Japandroids - Post Nothing [Unfamiliar]

12/15/12

6.

Beach House - Blooom [Sub Pop]


















(Πριν ξεκινήσω να γράφω οτιδήποτε απλά να πω ότι οι επόμενοι έξι δίσκοι είναι ισάξιοι και απλά τους κατέταξα απλά επειδή έπρεπε.αυτό)

Οι Beach House είναι μέσα στις πέντε δέκα αγαπημένες μου μπάντες. Υπάρχουν μερικοί λόγοι για τους οποίους το Devotion παραμένει το αγαπημένο μου άλμπουμ τους. Πρώτα απ' όλα ο απαράβατος (άγραφος) κανόνας της μουσικής: Με όποιο άλμπουμ γνωρίζεις μια μπάντα αυτός να παραμένει ο αγαπημένος σου, όσο καλούς δίσκους και αν κυκλοφορούν μετά. Επίσης το Devotion χωρίς πολλές φανφάρες και υπερπαραγωγές είχε κάτι πολύ σημαντικό σε αφθονία. Συναίσθημα και κυρίως ψυχή. Μπορεί το Teen Dream (κυρίως) και  Bloom να είναι πιο ολοκληρωμένοι δίσκοι αλλά αυτό το καταπληκτικό συναίσθημα πολύ δύσκολα μπορούν να ξαναβγάλουν στον ίδιο βαθμό. Αυτός ίσως και να είναι ο λόγος που τους βάζω τόσο χαμηλά (!), δηλαδή η συνήθειά τους πλέον να γράφουν καλούς δίσκους πάνω σε μια πεπατημένη. Αλλά τι να λέμε τώρα, μιλάμε για μια μπάντα που βγάζει άλμπουμ με τέλεια (όταν λέω τέλεια εννοώ πραγματικά τέλεια) κομμάτια. Το Bloom βασικά μου θυμίζει απίστευτα το live τους στο Primavera. Πραγματικά αψεγάδιαστο στα όρια της τελειότητας από συνθετικής άποψης και ήχου live αλλά θα θελα να είχαν λίγο περισσότερο συναίσθημα. Κατά τ' άλλα αγάπη μόνο.



So far:

7.  Andy Stott - Luxury Problems [Modern Love]
8.  Ty Segall - Twins [Drag City]
9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---
To 2011 στο 6: The Men - Leave Home [Sacred Bones]
Το 2010 στο 6: Four Tet- There Is Love In You [Domino]
Το 2009 στο 6: jj - jj n° 2 [Sincerely Yours]




12/14/12

7.

Andy Stott - Luxury Problems [Modern Love]


















Τον Andy Stott τον έμαθα πέρσι στα τέλη του 11 όταν άκουσα τα φοβερά We Stay Together και Passed Me By. Ειδικά το δεύτερο το έλιωσα όλο το χειμώνα, ο ήχος του είχε αυτό το creepy στοιχείο και αυτό το μπάσο λες και έβγαινε από τη σπηλιά ενός κολασμένου τέρατος. Δεν μπορούσα να το περιγράψω καλύτερα ούτε τότε ούτε τώρα που το χω ακούσει εκατοντάδες χιλιάδες φορές. Το Luxury Problems είναι απλά η φυσική συνέχεια αυτών των ep. Tα γυναικεία φωνητικά του δίνουν αυτό το γήινο χαρακτήρα που είχε και το ομώνυμο του Blake μετά τα out of space ep του. Αλλά αυτό το εθιστικό creepy στοιχείο δεν λείπει σε καμία περίπτωση ούτε στο Luxury Problems. Και θεε τόσες καλές ιδέες. Από το φανταστικό Numb και το Lost and Found στο ομώνυμο και στο παρανοϊκό Up the Box. Ο τύπος μπασταρδεύει με αριστουργηματικό τρόπο την minimal techno με το dubstep και απλά σε ωθεί να μπεις στον τρομακτικό αλλά ταυτόχρονα συναρπαστικό του κόσμο. Έπος από τα λίγα.



So far:

8. Ty Segall - Twins [Drag City]
9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

To 2011 στο 7: Real Estate - Days [Domino]
Το 2010 στο 7: No Age- Everything In Between [Sub Pop]
Το 2009 στο 7: Wavves -Wavvves [Fat Possum]

12/13/12

8.

Ty Segall - Twins [Drag City]

















Διαμέρισμα γεμάτο πεταμένα κουτάκια μπύρας, στον καναπέ αράζεις ξαπλωμένος και καπνίζεις ενώ παίζει αυτός ο δίσκος στο πικ απ. Αυτό είναι το Twins, ο τρίτος και καλύτερος δίσκος που κυκλοφόρησε ο Ty φέτος. To Τwins είναι το πιο ολοκληρωμένο σολο άλμπουμ του (αν και στοιχείο της έκπληξης και του ενθουσιασμού πηγαίνει καθαρά στο Melted πριν δύο χρόνια) και σαφέστατα ο καλύτερος του. Δώδεκα ισάξια κομμάτια και το ιδανικό soundtrack για όλους τους slacker τύπους σαν και εμένα.

So far:

9.  Burial  - Kindred [Hyperdub]
10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

To 2011 στο 8: Girls - Father, Son, Holy Ghost [True Panther]
Το 2010 στο 8: Crystal Castles- Crystal Castles [Fiction / Last Gang / Universal Motown)]
Το 2009 στο 8: Dan Deacon - Bromst [Carpark]



12/12/12

9.

Burial  - Kindred [Hyperdub]





















Ακριβώς επειδή είναι EP το άφησα τόσο χαμηλά γιατί θα ήταν μια αδικία για τα "κανονικά" άλμπουμ στις πιο πάνω θέσεις. Βέβαια δεν είμαι σίγουρος κατά πόσο ο Burial θα ξανακυκλοφορήσει ολοκληρωμένο LP, ίσως αυτή η φάση και να του ταιριάζει περισσότερο. Τρία κομμάτια το ένα καλύτερο από το άλλο με αποκορύφωμα το ομώνυμο κομμάτι που είναι όχι μόνο από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς αλλά μέσα στα δύο τρία καλύτερα που έχει γράψει. Ειδικά εκεί στην αλλαγή στο 8:15 που σκάνε υπόγεια τα spooky σύνθια με τσακίζει κάθε φορά. Ο τύπος είναι απλά σε άλλο επίπεδο απ' οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί στην πιάτσα (εξαίρεση ο Andy Stott που θα δούμε πιο πάνω). Τεράστιος απλά.



So far:

10. Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]
11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

To 2011 στο 9: Snowman - Absence [Dot Dash]
Το 2010 στο 9: Kanye West- My Beautiful Dark Twisted Fantasy (Def Jam / Roc-A-Fella)
Το 2009 στο 9: Phoenix - Wolfgang Amadeus Phoenix [Glassnote / Loyauté]

12/11/12

10.

Ariel Pink's Haunted Graffiti - Mature Themes [4AD]


















Haters gonna hate. Τι να κάνουμε. Πιθανότατα να ήμουν και γω ένας από αυτούς που κράζουν αν δεν τον/ τους είχα δει πέρσι. O τύπος είναι τρελός, ότι του έρχεται απλά πάει και το γράφει, δεν τον νοιάζουν παραγωγές και άλλα τέτοια κοινά (ποιός είπε ότι εγκατέλειψε τις lo fi παραγωγές?). ΑΜ pop συναντά το post punk στα καλύτερά του. Δεν μπορείς πραγματικά να μην λατρέψεις έναν δίσκο που ξεκινάει με τα παρανοϊκά Kinski Assasin, Is This The Best Spot ,και συνεχίζει με το καλύτερο ποπ κομμάτι της χρονιάς, Only In My Dreams. Προσωπικό αγαπημένο το Symphony of the Nymph με επικούς στίχους ακριβώς ότι υπόσχεται ο τίτλος που καταλήγει στο ρεφρέν ""I don't need to burn any bridges, but I can't get enough of those bitches". Και ενώ πιστεύεις ότι τελειώνει με το ambient αλά Deerhunter era Cryptograms σκάει η επική διασκευή στο Baby των Joe and Donnie Emerson. Δεν ξέρω αν φτάνει το αριστουργηματικό Before Today αλλά σίγουρα ένας φανταστικός δίσκος που ήταν το soundtrack των λιγοστών φετινών καλοκαιρινών διακοπών μου.



So far:

11. Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]
12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

To 2011 στο 10: Cass McCombs - Wit's End [Domino]
Το 2010 στο 10: Caribou - Swim [Merge]
Το 2009 στο 10: Atlas Sound - Logos [Kranky]


12/10/12

11.

Chromatics - Kill for Love [Italians Do It Better]

















Εκεί που το synth pop συναντά την dream pop. Tα χιτάκια Kill For Love, Back From the Grave το έκαναν γνωστό αλλά η πραγματική ψύχη του δίσκου είναι το River και το Candy. Κάθε φορά που το άκουγα ένιωθα πως είναι το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς, η αλήθεια είναι όμως πως η διάρκεια του δεν μ'αφησε να το ακούσω όσο θα ήθελα. Βραδινός κατεξοχήν δίσκος, θα μπορούσε να είναι ολόκληρο το soundtrack του Drive, το αγάπησα την άνοιξη σε κάτι βραδινές σκοπιές. Οι Ιταλοί σίγουρα το κάνουν καλύτερα.



So far:

12. Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]
13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

Το 2011 στο 11: James Blake - James Blake [A&M / Atlas]
Το 2010 στο 11: Women- Public Strain [Jagjaguwar]
Το 2009 στο 11: Fuck Buttons - Tarot Sport [ATP]

12/9/12

12.

Ty Segall Band - Slaughterhouse [In The Red]















Είναι Νοέμβρης, έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει νωρίς οπότε όταν συναντηθήκαμε στο κέντρο ήταν ήδη βράδυ. Κατευθυνθήκαμε στο υπόγειο που θα έπαιζε ο "τύπος από την Καλιφόρνια". Εξωπραγματικά πολύς κόσμος περιμένει έξω, αλλά πηγαίνουμε ύπουλα γύρω γύρω για να μπούμε νωρίς για να προλάβουμε κανένα δίσκο στο merchandise. Η ώρα περνάει, το υπόγειο γεμίζει ασφυκτικά, τα μπουφάν έχουν εξαφανιστεί, όλοι είμαστε με κοντομάνικα γιατί ξέρουμε τι θα συμβεί. Βγαίνει ο ξανθός τραγουδιστής και ακολουθεί η υπόλοιπη μπάντα. Κάτι μαλλιαροί τύποι στο μπάσο και στην κιθάρα, μια ωραία wasted γκόμενα στα drums δεν νιώθει και πολύ που είναι. Εγώ βρίσκω τον εαυτό μου να φωνάζει κάτι στον τύπο στο μπάσο για "Apathy". Δεν το ακούει. Ο ξανθός τραγουδιστής παίρνει την κιθάρα και αρχίζει να παίζει σαν να εξαρτάται η ζωή του από αυτό. Χαμός στο υπόγειο, πιτσιρικάδες που ήταν η πρώτη τους συναυλία, τριαντάρηδες "αρκετά cool γι αυτά" όλοι χτυπιούνται. Ο μαλλιαρός τύπος στο μπάσο κάποια στιγμή παίζει μια χαρακτηριστική μελωδία στο μπάσο, μου έρχονται όλες οι στιγμές που άκουσα τη φετινή χρονιά αυτή την μελωδία και τα βαριά κιθαριστικά ριφ που σκάνε μετά, και αρχίζω να χοροπηδάω ψηλά προσπαθώντας να φτάσω την οροφή του υπόγειου. Μαζί μου και όλοι οι υπόλοιποι. Ο ξανθός τραγουδιστής μας χαιρετάει, μια μικρή κόλαση δημιουργείται. Παίζει για κανά μισάωρο ακόμα, φεύγει και έρχεται για ένα encore. Μπροστά παρακαλούμε να παίξει και άλλο αλλά δεν παραδεχόμαστε ότι δεν αντέχουμε άλλο. Η συναυλία τελείωσε, χαιρετάμε δύο τρεις γνωστούς, ανεβαίνουμε πάνω. Συμφωνούμε ότι η συναυλία των White Stripes πριν 6,7 χρόνια (θεε μου πόσο μεγαλώσαμε) κάπως έτσι πρέπει να ήταν. Γυρνάμε σπίτι, ανοίγουμε το πικ απ, βάζουμε το Slaughterhouse να παίζει και όλες εκείνες οι στιγμές του live ξανάρχονται στο μυαλό μας.

TY SEGALL BAND // WAVE GOODBYE from MiddleBoopMag on Vimeo.

So far:

13. Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]
14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]


---
To 2011 στο 12: The Field - Looping State Of Mind [Kompakt]
Το 2010 στο 12: Wavves- King Of The Beach [Fat Possum]
Το 2009 στο 12: Girls - Album [True Panther]


12/8/12

13.

Porcelain Raft - Strange Weekend [Secretly Canadian]















To 2012 μπορεί να χαρακτηριστεί άνετα ως η χρονιά της dream pop. Φοβερά άλμπουμ σε όλο το φάσμα του είδους. Και ενώ ήμασταν σίγουροι για την ποιότητα των νέων άλμπουμ των Beach House και των Lower Dens αυτός ο τύπος έσκασε από το πουθενά. Η ιστορία του 37χρονου Ιταλού Mauro Remiddi αρκετά ενδιαφέρουσα. Kατέληξε από το να γράφει soundtrack για μικρού μήκους ιταλικές ταινίες να κάνει περιοδεία με τους M83. Τελικά έγραψε το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ ως Porcelain Raft σε ένα υπόγειο στο Mπρουκλιν (εμ duh). Η μουσική του βαθιά ρομαντική, ονειρική ίσως να μην συμβαδίζει με την σκληρή πραγματικότητα αυτού του κόσμου. Πλασμένη για φανταστικές ιστορίες στον κόσμο των ονείρων, αυτό ίσως να αποζητεί και ο ίδιος (Put Me to Sleep). Δύο από τα καλύτερα ποπ κομμάτια της χρονιάς είναι σε αυτόν τον δίσκο (βλέπε Drifting In And Out, Unless You Speak From Your Heart), και γενικά ένα εξαιρετικό άλμπουμ που μπαίνει δίπλα στα Nootropics και Bloom.



So far:

14. Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]
15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

----

To 2011 στο 13: Shabazz Palaces - Black Up [Sup Pop]
Το 2010 στο 13: Lower Dens- Twin -Hand Movement [Gnomonsong]
Το 2009 στο 13: A Sunny Day In Glasgow - Ashes Grammar [Mis Ojos Discos]

12/7/12

14.

Lotus Plaza - Spooky Action at a Distance [Kranky]


















Γενικότερα μισώ τη ζέστη όλο τον γαμημένο χρόνο. Ένας ακόμη λόγος που δεν μ'αρεσει να ζω στην Ελλάδα. Αλλά όταν είναι αρχές Δεκεμβρίου και είσαι με ανοιχτά τα παράθυρα κάτι τέτοια απογεύματα και μπορείς να ακούσεις δίσκους όπως το Spooky Action at a Distance όπως του αρμόζει  ε, δεν μπορώ να παραπονιέμαι. Ομολογώ ότι δεν είχα δώσει σημασία σε αυτόν τον δίσκο, πάρ 'ολο που αγαπώ τον Lockett και τους Deerhunter. Οι υπέροχες μελωδίες του και οι dreamy κιθάρες του άρχιζαν να παίρνουν μορφή σε ένα road trip πίσω τον Σεπτέμβρη. Τότε αγάπησα πραγματικά αυτόν τον δίσκο, ο οποίος στέκει άνετα δίπλα στις καλύτερες στιγμές του Bradford Cox σαν Atlas Sound. Το White Galactic One και Strangers θα μπορούσαν να είναι άνετα μέσα σε κάποιο δίσκο των Deerhunter (ειδικά το δεύτερο, φανταστικό το τελείωμα με τον στρατιωτικό ρυθμό στα drums να πέφτει σιγά σιγά) το Dusty Rhodes και Eveningness καταπληκτικά dream pop κομμάτια που δεν ήταν σε θέση να γράψουν φέτος οι Wild Nothing, και η αγαπημένη μου στιγμή του δίσκου το Monoliths που αντιπροσωπεύει τέλεια το άλμπουμ .Ανθεμικό όσο χρειάζεται και άλλο τόσο ατμοσφαιρικό. Υπέροχο, απλά. Tο ψήγμα για την συνθετική ευφυϊα του Lockett το είχαμε πάρει χαμπάρι το 2010 που είχε γράψει το καλύτερο κομμάτι της χρονιάς (λέγε με και Desire Lines), αλλά αυτός ο δίσκος είναι πραγματικά ότι καλύτερο έχει κάνει μέχρι στιγμής.  Λέγαμε φέτος ότι ο Cox δεν θα κυκλοφορούσε κάποιον δίσκο για πρώτη χρονιά είτε με τους Deerhunter είτε σαν Atlas Sound, αλλά πήρε την σκυτάλη ο Lockett και του πε ουσιαστικά "άραξε μεγάλε φέτος. Αναλαμβάνω εγώ". Καταλαβαίνεις γιατί αυτή η μπάντα είναι τόσο μπροστά με χιλιομετρική διαφορά από την δεύτερη. Σεβασμός μόνο.



So far:

15. Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]
16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

----
To 2011 στο 14: Dirty Beaches - Badland [Zoo]
Το 2010 στο 14: Joanna Newsom- Have One On Me [Drag City]
Το 2009 στο 14: Bat for Lashes - Two Suns [Astralwerks / Parlophone]

12/6/12

15.

Julia Holter - Ekstasis [Rvng Intl]














Την φετινή χρονιά αποφάσισαν πολλές από τις κυρίες (βλέπε Cat Power, Fiona Apple, Bat for Lashes)  να κυκλοφορήσουν άλμπουμ αλλά καμία δεν κατάφερε ούτε στο μισό να φτάσει το Ekstasis. Δύσκολα μπορείς να βρεις πολλούς δίσκους που βγάζουν αυτή την φοβερά απόκοσμη ατμόσφαιρα που όμως την ίδια στιγμή είναι τόσο οικεία ώστε να μπορείς να συνδεθείς σε συναισθηματικό επίπεδο. Ο δίσκος των Mirroring και το περσινό της Julianna Barwick ήταν το ίδιο ατμοσφαιρικοί με το Ekstasis άλλα χάνουν σε αμεσότητα. Πιο κοντά ήταν το φανταστικό Alien Observer της Grouper αλλά η Julia Holter είναι ένα βήμα μπροστά γιατί χρησιμοποιεί αυτά τα ambient στοιχεία για να δημιουργήσει ποπ. Ας πάρουμε για παράδειγμα δύο από τα αγαπημένα μου κομμάτια της χρονιάς, το In the Same Room και το Moni Mon Amie στα οποία η Καλιφορνέζα ισορροπεί τέλεια μεταξύ μελωδίας και ατμόσφαιρας. Το Ekstasis είναι ο θρίαμβος αυτής της etherial pop "σκηνής" γιατί μπορεί να μην είναι ο καλύτερος αλλά σαφέστατα είναι ο πιο ολοκληρωμένος και προσβάσιμος.


So far:

16. Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]
17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

----

To 2011 στο 15: Peaking Lights - 936 [Not Not Fun]
Το 2010 στο 15: Best Coast- Crazy For You [Mexican Summer]
Το 2009 στο 15: The xx -xx [Young Turks]

12/5/12

16.

Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber [Fat Possum]


















Μelody's Echo Chamber ή αλλιώς "someone who once shared a cab with Kevin Parker" όπως έγραψε εύστοχα το Vice στην καταπληκτική του λίστα. Ε,ναι φέτος είναι η χρονιά του frontman (one man band βασικά) των Tame Impala, ό,τι ακουμπάει γίνεται χρυσό. Στην προκειμένη περίπτωση την Γαλλίδα Μelody Prochet. Μπορεί να μην γνωρίστηκαν σε ταξί αλλά στην συναυλία των Αυστραλών στο Παρίσι και έκτοτε συνεργάζονται. Εντωμεταξύ φαντάζομαι διάλογο σε φάση "ωραίο γκομενάκι είσαι ας βγάλουμε ένα άλμπουμ μαζί έτσι να περάσει η ώρα". Και το αποτέλεσμα αυτού το εξαιρετικό dream pop ψυχεδελικό άλμπουμ, που μπορεί να μην το θυμόμαστε σε δύο χρόνια (εμμ duh LONERISM) αλλά το αγαπήσαμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Το ερωτευτήκαμε ένα βροχερό απόγευμα και ονειρευτήκαμε με τις fuzzy κιθάρες και τα αέρινα σύνθια. Αγάπη.



So far:

17. RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]
18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

----

To 2011 στο 16: Radiohead - The King Of Limbs [self-released]
To 2010 στο 16: Sufjan Stevens- The Age of Adz [Asthmatic Kitty]
Το 2009 στο 16: St. Vincent - Actor [4AD]


12/4/12

17.

RØSENKØPF - RØSENKØPF [Wierd]




















Πολλές μπάντες πειραματίστηκαν με το industrial τη φετινή χρονιά, είναι και λίγο της μόδας τα τελευταία δύο χρόνια όπως και να το κάνουμε, αλλά μόνο αυτό το τρίο από το Μπρούκλιν τα κατάφερε τόσο καλά. Ντραμ μασινς (μαζί με τύμπανα βεβαίως), noise rock και hardcore φωνητικά, ε ναι πριν καν μπεις στη διαδικασία να ακούσεις το άλμπουμ μοιάζει με το καλύτερο πράγμα στον κόσμο. Αυτό που ξεχωρίζει κυρίως στο ντεμπούτο άλμπουμ τους είναι οι κιθάρες. Αυτές οι φοβερές κιθάρες του τύπου που κάνουν όλη τη διαφορά. Το εναρκτήριο Burning Spirits χτίζεται πάνω στο ντραμ μασιν και καταλήγει σε αυτό το ηδονικό όργιο ήχων που μαζί με τα hardcore φωνητικά σε προϊδεάζει για το επικό αυτό άλμπουμ. Το Human Love Song περιέχει, από ταινία φαντάζομαι, την προπαγανδιστική ομιλία ενός τύπου για την ευτυχία να είσαι άνθρωπος σε αντίθεση με τις μηχανές που κάνει τους λόγους του Bill Adama στο Battlestar Galactica πριν από μια μάχη με τους Cylon να μοιάζουν με παραμυθάκι. Η καλύτερη στιγμή του δίσκου μάλλον το Heed στο οποίο στο μισό κομμάτι ο τύπος με way too serious φωνή τραγουδάει Omega (τι φάση αλήθεια;) και στη συνέχεια ουρλιάζει σαν να μην υπάρχει αύριο καθώς λυσομανάει στην κιθάρα του και ο ντράμερ από πίσω να τα σπάει όλα. Έπος. Το RØSENKØPF μοιάζει σαν τρεις τύποι με τελείως διαφορετικό μουσικό background να μαζεύτηκαν σε ένα υπόγειο και να έπαιζαν για ώρες. Και το αποτέλεσμα αυτού το καταπληκτικό ντεμπούτο τους. Σκοτεινό, θορυβώδες ακριβώς όπως θέλουμε τους δίσκους μας.


So far:

18. Pallbearer - Sorrow and Extiction [Profound Lore]
19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

----

To 2011 στο 17: Kurt Vile - Smoke Ring For My Halo [Matador]
To 2010 στο 17: Harlem - Hippies [Matador]
To 2009 στο 17: A Place To Bury Stragners - Exploding Head [Mute]

12/3/12

18.

Pallbearer - Sorrow And Extinction [Profound Lore]
















Pallbearer ή αλλιώς οι καλύτερες κιθάρες της χρονιάς. Doom metal στα χαρτιά αλλά πιο κοντά στους Sleep παρά στους Sunn O))). Επικά κομμάτια, στην κυριολεξία, λες και γράφτηκαν για κάποιο νέο fantasy βιβλίο, ενώ τα μελωδικά φωνητικά που γενικά εγώ δεν αντέχω σε τέτοιου είδους φάσεις εδώ ταιριάζουν απόλυτα με την μουσική. Και ενώ κλαίνε μανούλες με το εναρκτήριο Foreigner και τα φωνητικά του Brett Campbell (τον βλέπουμε και στη φωτογραφία, μοιάζει σωστό παλικάρι) στο Devoid Of Redemption κάνουμε σωστό, αργόσυρτο head banging σε όλη τη διάρκεια, ειδικά εκεί προς τη μέση που γίνεται κόλαση. Τρελή ατμόσφαιρα, ψυχεδέλεια όπου χρειάζεται και γενικά μεγάλος δίσκος. Στηρίζουμε τη φάση.




So far:

19. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]
20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

----

To 2011 στο 18: Youth Lagoon - The Year Of Hibernation [Fat Possum]
To 2010 στο 18: Sleigh Bells- Treats [N.E.E.T / Mom & Pop]
Το 2009 στο 18: Wild Beasts - Two Dancers [Domino]

12/2/12

19.

Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! [Constellation]


















Τα άλμπουμ των GY!BE ήταν από τα πρώτα άλμπουμ που πήρα στα σοβαρά να ακούσω πριν καμιά δεκαριά χρόνια (και λίγο παραπάνω). Μαζί με τους Radiohead ήταν εκείνοι μέσα από τους οποίους έμαθα τι σημαίνει μουσική και πόσο σημαντική μπορούσε να είναι, πράγμα που δεν περνούσε από το μυαλό μου μέχρι τότε. Οι GY!BE έκτοτε χάθηκαν από προσώπου γης, ασχολήθηκαν με τριάντα χιλιάδες άλλα project, εμφανίστηκαν στη ζωή μας πάλι με μια περίεργη ανακοίνωση πριν 2,5(?) χρόνια, τους είδαμε σε δύο κατάμεστα και ομιχλώδη από καπνούς live, και ένα πρωινό φέτος ενώ ήμουν σκοπιά είδα την ανακοίνωση του νέου άλμπουμ τους. Θα μπορούσαν για όλους αυτούς τους νοσταλγικούς λόγους να έχουν μια θέση στην εικοσάδα, αλλά όχι. Το άλμπουμ τους δεν είναι απλά καλό αλλά μια υπενθύμιση γιατί λάτρευα τόσο πολύ κάποτε το post rock. Τα τελευταία δέκα χρόνια το είδος είχε σαπίσει, δεν είχε άλλα περιθώρια εξέλιξης, ακούγαμε απλά τις ίδιες και τις ίδιες ιδέες, οι Mogwai μυρίστηκαν τη φάση και προσπάθησαν να ενσωματώσουν στον ήχο τους και άλλα στοιχεία, οι μοναδικοί άξιοι της post φάσης ήταν οι ISIS αλλά αυτοί είναι μια περίπτωση από μόνοι τους. Το 'Allelujah σε καμία περίπτωση δεν επανεφευρίσκει το είδος. Πως θα μπορούσε άλλωστε; Αλλά όταν ξεκινάει το Mladic και μπαίνει η κιθάρα εκεί στο 6ο λεπτό ε, συνειδητοποιείς ότι οι Καναδοί γύρισαν και είναι έτοιμοι να πάρουν στα σκαλπ μας. Το Mladic είναι το κομμάτι εκείνο που έχει όλα τα στοιχεία που αγαπήσαμε εξαρχής στους GY!BE, και είναι μάλλον στα δύο τρία καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει ποτέ. Το We Drift Like Worried Fire (το άλλο 20λεπτο κομμάτι του άλμπουμ) δεν φτάνει σε αυτά τα επίπεδα αλλά είναι από μόνο του ένα εξαιρετικό κομμάτι που κινείται σε άλλη ατμόσφαιρα και κατεύθυνση. Τιμάω και σέβομαι τους GY!BE για ένα άλμπουμ που πραγματικά δεν πίστευα ότι είναι σε θέση να βγάλουν τόσα χρόνια μετά και γιατί έδωσαν πνοή σε ένα νεκρό είδος που συνειδητοποιούμε ότι μάλλον το έχουμε ανάγκη.

So far:

20. Larry Gus - Silent Congas [DFA]

---

To 2011 στο 19: The Antlers - Burst Apart [Frenchkiss / Transgressive]
To 2010 στο 19: Owen Pallett- Heartland [Domino]
Το 2009 στο 19: The Horrors - Primary Colours [XL]

12/1/12

20.

Larry Gus - Silent Congas [DFA]



















Η 20η θέση για μένα δεν είναι τιμητική, ποτέ δεν έβαλα κάποιο άλμπουμ μόνο και μόνο επειδή αγαπώ τον καλλιτέχνη ή κάτι τέτοιο. Τον Larry Gus τον είδα πρώτη φορά live σε εκείνο το Synch του 2007 και μετά όταν είχε ανοίξει τον Caribou το 2008 στο Gagarin. Και τις δύο φορές μου είχε φανεί συγκλονιστικός. Μετά άρχιζα να διαβάζω το blog του (που ξέρω εγώ είναι το καλύτερο πράγμα στο ιντερνετ) και είδα έναν τύπο που παθιαζόταν τόσο πολύ με τη μουσική (άντε και τα βιβλία) και άρχιζα με κάποιον τρόπο να ταυτίζομαι μαζί του. Όλα αυτά τα συγκροτήματα για τα οποία έγραφε με τόσο πάθος όλα λίγο πολύ βρίσκονται στο Silent Congas. Κάποια πιο έντονα (βλέπε Avalanches, Four Tet) και άλλα λίγο λιγότερα. Και είναι ένα εχμ..φανταστικό άλμπουμ.Ας βγει κάποιος που το κατέβασε, το άκουσε και δεν το έβαλε στα καπάκια να παίζει σε λούπα. Ενας να βγει. Όταν άκουσα το Contours Sway πριν κατεβάσω το άλμπουμ, έλεγα "πω τι επικό κομμάτι μάλλον θα είναι το καλύτερο". Ε,ναι παπάρια. Τα τέσσερα πρώτα κομμάτια είναι αν όχι καλύτερα, σίγουρα ισάξια. Και είναι αυτό το λατρεμένο Accretion / With Your Magritte Mouth που κλείνει τον δίσκο και σε στέλνει στο διάολο κανονικά. Την πρώτη φορά που το άκουσα ήταν στο μετρό και όταν έπαιξε αυτό το κομμάτι ένιωσα ότι σταμάτησε ο χρόνος και τίποτα άλλο εκεί μέσα δεν είχε σημασία. Δεν μπορώ να περιγράψω με περισσότερα λόγια πόσο περήφανος είμαι για αυτό τον άνθρωπο.  Το επόμενο άλμπουμ ελπίζω να βγει σε φυσική μορφή από την DFA, να το πάρουμε και να το βάζουμε να το ακούσουν τα παιδιά μας στο μέλλον και να τους λέμε "ε,ναι κάπως έτσι ήταν η μουσική το 2012 στην Ελλάδα" και να νιώθουμε λίγο περήφανοι.



----

To 2011 στο 20: The Weeknd - House of Balloons [self-released]
To 2010 στο 20: Surfer Blood-Astro Coast [Kanine]
Τo 2009 στο 20: Fever Ray - S/T [Mute / Rabbit]