1/5/12

best EPs of 2011

Οι ψυχαναγκαστικές λίστες ποτέ δεν πεθαίνουν. Αν και νομίζω ότι έγραψα αυτό το ποστ για να τιμήσω τους Trash Talk. Και να χωρέσω σε κάποια λίστα τον Burial

10. Keep Shelly In Athens - Our Own Dream 




















Σίγουρα η χρονιά τους, με συναυλίες σε εξαιρετικούς συναυλιακούς χώρους στην Αγγλία και στην Αμερική, top sellers στο insound, και μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει μέχρι στιγμής. Tο ομώνυμο κομμάτι τρομακτικά όμορφο.

9. Echo Lake - Young Silence




















Λονδρέζοι, ψυχεδελική ποπ με shoegaze αισθητική, aethereal φωνητικά και μερικές από τις καλύτερες μελωδίες που ακούσαμε πέρσυ. Αυτά.


8. Surfer Blood - Tarot Classics




















Το υπερκτιμήσαμε το περσινό τους άλμπουμ αλλά δεν γίνεται να αντισταθείς στους Surfer Blood και τα αφελή κομμάτια τους που σου κολλάνε στο μυαλό. Ε, πάρτε άλλα τέσσερα από αυτά να λιώσετε.


7. Wavves - Life Sux





















Εντάξει κάπου θα έβρισκα να χωρέσω τους αγαπημένους μου Wavves. Το φοβερό artwork, το πράσινο βινύλιο και 2,3 φοβερά κομμάτια αρκούσαν για να βρίσκεται και ο Nathan σε αυτή τη λίστα.

6. James Blake - Enough Thunder




















Μόνο και μόνο για το συγκλονιστικό Once We All Agree και την υπέροχη διασκευή στο A Case Of You που έλιωσα τόσο πολύ στον στρατό αξίζει αυτό το EP. Το χειρότερο κομμάτι βέβαια είναι αυτό με τον Bon Iver που κάποιος πρέπει να του πει να σταματήσει αυτή την αηδία με το autotune. (Ναι Kanye εσένα κοιτάω απειλητικά που του το μαθες)


5. Weekend - Red




















Oι Weekend είναι μεγάλη μπάντα, απλά και ξεκάθαρα. Το περσινό τους Sports μας πήρε το κεφάλι και ακόμα το λιώνουμε. Αυτό το εξαιρετικό EP είναι ακόμα μια απόδειξη για το πόσο σπουδαίοι είναι. Hazel κιθαριστικός ύμνος της χρονιάς και τα μυαλά στο μπλέντερ. (Οι τύποι παίζουν ένα ιδιότυπο sludge post punk ή είναι ιδέα μου?)


4. Holy Other - With U




















Άγνωστοι τύποι/ος (ακόμα δεν ξέρουμε από που είναι) δανείζεται στοιχεία τόσο από την dubstep όσο και από την witch house (ε,θυμίζει λίγο oOoOO) και κυκλοφορούν ένα dreamy, creepy μίνι αριστούργημα ότι πρέπει για τις πρώτες πρωινές ώρες. Και τα 5 κομμάτια εξαιρετικά.

3. James Blake - Love What Happened Here




















Τι και αν το ακούω μόλις δύο μέρες. Ο τύπος είναι θεός. Το EP αυτό είναι επιστροφή στον ήχο που τον γνωρίσαμε (το ομώνυμο κομμάτι ας πούμε θα μπορούσε χαλαρά να χωρέσει στο CMYK) και λατρέψαμε. Η καλύτερη στιγμή του EP φυσικά το απίστευτο Curbside. Ένα κομμάτι που δεν πίστευες με τίποτα ότι το έχει μέσα του ο Blake. Ένα τριπ χοπ (ε,πως να το πω?) αριστούργημα, σίγουρα από τα καλύτερα κομμάτια που έχει γράψει. Θεός, το ξαναλέω.

2. Burial - Street Halo




















Street Halo, NYC, Stolen Dog. Τι άλλο να πω? Σίγουρα από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της τελευταίας δεκαετίας.


1. Trash Talk - Awake




















Λοιπόν το Awake διαρκεί λιγότερο από 9 λεπτά και είναι μακράν η καλύτερη κιθαριστική δουλειά που άκουσα μέσα στο 2011. Εμ ναι χαλαρά. Σε φάση παίζει στα καπάκια αμέτρητες φορές. Πιθανότατα τα 5 καλύτερα κιθαριστικά κομμάτια του 2011 βρίσκονται σε αυτό το EP. Οι Trash Talk σίγουρα είναι η αγαπημένη μου μπάντα στην χαρντκορ φάση. Ακούστε και το επίσης επικό περσινό τους Eyes & Nines. Ρισπέκτ από δω μέχρι την Καλιφόρνια. (Φέρτε τους live να γίνει της πουτάνας γαμώτο)

1/4/12

no future no past

Ας μην κοροϊδεύω τον εαυτό μου, οι τελευταίοι μήνες έχουν ως επίκεντρο δυστυχώς αυτό το ανούσιο πράγμα που λέγεται στρατός. Όχι πως περνώ άθλια. Καμία σχέση, απλά είναι τόσο χάσιμο χρόνου που ακόμα και η πριν το στρατό ζωή μου, μοιάζει τόσο ενδιαφέρουσα που θα μπορούσε να γυριστεί ταινία.
Nαι τόσο πολύ. Επίσης είναι τόσο χαζοί οι περισσότεροι εκεί μέσα που νιώθω να καίγεται ο εγκέφαλος μου κάθε μέρα τόσο πολύ που τις περισσότερες φορές δεν βρίσκω λόγια για να περιγράψω τις καταστάσεις. Και το χειρότερο είναι ότι όχι μόνο πρέπει, αλλά επιβάλλεται να συναναστρέφεσαι με αυτά τα άτομα για να βγαίνουν οι μέρες. Τουλάχιστον εκεί μέσα έχω άπλετο χρόνο για να ακούσω μουσική που υπό άλλες συνθήκες και πάλι θα άκουγα ας μην γελιόμαστε καθώς δεν έχω ζωή. Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι το 2011 μ'αρεσε περισσότερο μουσικά (και όχι μόνο) από το 2010. Μπορεί να μην κυκλοφόρησαν τα κλασικά άλμπουμ, αλλά βγήκαν παρά πολλοί εξαιρετικοί δίσκοι σε διαφορετικούς ήχους πράγμα που εγώ βρίσκω πιο ενδιαφέρον. Στο στρατό λοιπόν έλιωσα τους δίσκους της Grouper (το απόλυτο grower της χρονιάς), του Tim Hecker, του Colin Stetson, του Caretaker, και φυσικά του Clams Casino. Ο δίσκος όμως που έλιωσα πραγματικά ήταν το Kaputt του Destroyer που πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί σνόμπαρα τόσο επιδεικτικά όλη τη χρονιά. Σπουδαίος δίσκος από την αρχή μέχρι το τέλος, με τα αριστουργηματικά Savage Night at the Opera, Suicide Demo for Kara Walker και Poor In Love να στα σκάνε το ένα μετά το άλλο στην καλύτερη ακολουθία κομματιών της χρονιάς. Επικός δίσκος που χαλαρά τώρα θα έμπαινε στη δεκάδα μου. Όπως φυσικά αδίκησα στη λίστα μου τον James Blake που τώρα χαλαρά θα τον έβαζα στην πεντάδα. Ο δίσκος που άκουσα περισσότερο από οποιονδήποτε πέρσυ και είχε την μεγαλύτερη διάρκεια. Ο τύπος είναι τεράστιο ταλέντο και έχει ακόμα να κάνει σπουδαία πράγματα. H καλύτερη λίστα πάντως που διάβασα απ' όλα τα sites και περιοδικά ήταν του tiny mix tapes που παραδοσιακά επιλέγει εξαιρετικά άλμπουμ και άλλα τόσα που δεν έχεις ακούσει και σε βάζει στην διαδικασία να τα ψάξεις Μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.

Το πρώτο πολύ καλό άλμπουμ πάντως για τη νέα χρονιά δικαιωματικά είναι των/του Cloud Nothings. Στο Attack On Memory ο Dylan Baldi αφήνει το lo fi του περσινού ομώνυμου δίσκου και αντλεί έμπνευση από την ίδια δεκαετία, του 90, αλλά των πιο mainstream κιθαριστικών ήχων. Αυτοί που τους αρέσουν οι βαρετοί μέχρι αηδίας Monovine, πρέπει να ακούσουν αυτόν τον δίσκο για να δουν πώς ακούγονται σωστά oι Nirvana εν έτει 2012. Δηλαδή φαντάσου να ήταν από την Πάτρα οι Cloud Nothings τι θα γινόταν.. Γελάει ο κόσμος πραγματικά.. Τελοσπάντων υπέροχος κιθαριστικός δίσκος το Attack On Memory με το επικό 8λεπτο Wasted Eyes καθώς και τα Separation, No Sentiment και φυσικά το No Future/ No Past να ξεχωρίζουν.