11/30/12

Best albums: 30-21

30. Titus Andronicus - Local Business





















Το follow up του μεγαλειώδους Μonitor είναι ένα εξίσου εξαιρετικό κιθαριστικό άλμπουμ που μας έχει συνηθίσει ο θεούλης Patrick Stickles. Χάνει αρκετά προς το τέλος αλλά με το υπερεπικό My Eating Disorder τα ξεχνάμε όλα. Έχασαν θέσεις επειδή ο Patrick ξύρισε το μούσι που τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε. Να τα λέμε αυτά.

29. DIIV - Oshin 





















Άλμπουμ που μ'αρεσε πάρα πολύ και έλιωσα για αρκετό καιρό αλλά μετά έμεινε κάπως στα αζήτητα (χαρακτηριστικό των δίσκων του 2012). Φοβερός ήχος, σωστά κομμάτια βλέπε Past Lines, How Long Have You Known και μακράν το καλύτερο το ομώνυμο κομμάτι,το Doused ανακηρύχθηκε ως indie anthem της χρονιάς και  βαρεθήκαμε να το ακούμε (φχαριστούμε λατέρνατιβ), όλα καλά δηλαδή. Πάμε παρακάτω.

28. Animal Collective - Centipede Hz





















Τη χρονιά που το P4k απoφάσισε να τους απαρνηθεί (και καλά) είμαστε εδώ οι true φαν τους να τους στηρίξουμε. Δείγμα της ευφυϊας του Avey Tare συνεχίζουν να γράφουν άψογα ποπ (ναι ΠΟΠ τι δεν καταλαβαίνετε?) κομμάτια (βλέπε Today's Supernatural, Μonkey Riches). Και μένουμε να αναρωτιόμαστε τι σκατά πίνει ο Panda Bear (υπέροχο creepy Rosie Oh). Αγαπάμε.

27. Metz - Metz






















Tι να λέμε τώρα. Στηρίζουμε Sub Pop ρε παιδί μου τι να κάνουμε τώρα. Θα τους δούμε τον Γενάρη σε ένα κολασμένο live και θα μετανιώσουμε που δεν τους βάλαμε εικοσάδα. Wasted και δεν υπάρχει αύριο.

26. Cloud Nothings - Attack on Memory






















To πρώτο σπουδαίο άλμπουμ που ακούσαμε το 2012 (ούτε καν, Δεκέμβρης 2011 ήταν, μόλις είχα πάρει μετάθεση στη μονάδα  μου, ωραίες φάσεις ναουμε). Κάπως έτσι είναι η σωστή αναβίωση του ήχου των Nirvana (αχέμ ακούνε μερικές ελληνικές μπάντες?). Βασικό κριτήριο για την κατάρτιση(πςς) της εικοσάδας μου είναι κατά πόσο άκουσα έναν δίσκο κατά τη διάρκεια της χρόνιας και όχι μόνο μια συγκεκριμένη περίοδο. Από αυτή την άποψη το Attack on Memory απέτυχε. Hell of an album,though.

25. Daphni - Jiaolong





















Πες τον Manitoba, Caribou ή Daphni. Ο Dan Snaith είναι τεράστιο παλικάρι. Στην πιο dance πλευρά του προχωράει ένα βήμα μπροστά από το αριστουργηματικό Swim και παραδίδει ένα ακόμα εξαιρετικό άλμπουμ. Όταν ξεκινάει με τρεις κομμάταρες και έχει και αυτό το τρελό Ahora τι άλλο μπορείς να πεις?

24. Sharon Van Etten - Tramp






















Έκλαψαν μανούλες φέτος με το Tramp, και εννοείται στηρίζουμε τέτοιους δίσκους (όπως θα δούμε και παρακάτω). Δώδεκα ισάξια κομμάτια σε έναν από τους καλύτερους δίσκους που κυκλοφόρησαν σε αυτό το είδος. Στα συν το καταπληκτικό live της στο Primavera. Φοβερή τύπισσα και τρελό χιούμορ.

23. Tindersticks - The Something Rain




















Ποτέ δεν τρελάθηκα με την φάση τους. Δεν ξέρω πότε το "χασαν" και αν το "ξαναβρήκαν" με αυτό το άλμπουμ. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι το Something Rain είναι εξαιρετικός δίσκος που με συντρόφευσε σε αρκετές στιγμές αυτό το τρελό έτος. (Ε, εντάξει και το Chocolate από τα καλύτερα εναρκτήρια κομμάτια που ακούσαμε φέτο).

22. Royal Headache - Royal Headache





















Στηρίζουμε Αυστραλία φέτος. Ωραίοι τύποι αυτοί, σωστά garage punk κομμάτια όχι πάνω από δύο λεπτά, φοβερά φωνητικά ο τύπος, εμένα μου έβγαλαν και λίγο attidute από early Strokes. Καλές φάσεις.

21. Chairlift - Something





















To άλμπουμ που έχασε πραγματικά στο νήμα την είσοδο στην εικοσάδα. Την πρώτη φορά που το άκουσα το έβαλα στα καπάκια να παίζει για ώρες. Πραγματικά καλό άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος, το έφαγαν τα συνδικάτα..

No comments:

Post a Comment