11/30/11

blogovision 11: 50-21


Αύριο ξεκινάει ακόμη μια blogovision, οπότε όπως κάθε χρόνο έβαλα κάτω τους ψυχαναγκασμούς μου και έφτιαξα την πενηντάδα από εξαιρετικούς δίσκους που δεν κατάφεραν για διαφορετικούς λόγους να μπουν στην τελική εικοσάδα. Γενικά η χρονιά ήταν αρκετά καλή μουσικά, απουσίασαν οι πολύ  μεγάλοι δίσκοι,αλλά είχαμε τεράστια ποικιλία ήχων οπότε περιμένουμε μια αμφίρροπη μάχη για το καλύτερο άλμπουμ του 2011. 

50. Cults - S/T
49. Pains of Being Pure at Heart - Belong
48. Zola Jesus - Conatus
47. Male Bonding - Endless Now
46. Jay Z/ Kanye West - Watch the Throne 
45. Zomby - Dedication
44. Washed Out - Within and Withoun
43. Grouper - A I A : Allien Observer
42. Twin Sister - In Heaven
41. Thundercat - The Golden Age of Apocalypse
40. Ford & Lopatin - Channel Pressure
39. Psychic Paramount - II
38. St. Vincent - Strange Mercy
37. Iceage - New Brigade
36. Unknown Mortal Orchestra - S/T
35. Ty Segall - Goodbye Bread
34. Krallice - Diotima
33. Bass Drum of Death - GB City
32. Pj Harvey - Let England Shake
31. Young Galaxy - Shapeshifting
---
30. Amen Dunes - Through Donkey Jaw



















Ψυχεδελικά garage ηχοτοπία με έντονη την παρουσία των Velvet Undergound στο νέο εξαιρετικό άλμπουμ του Damon McMahon που υπογράφει σαν Amen Dunes. Ακόμη μια φοβερή φετινή κυκλοφορία της Sacred Bones.

29. Yuck - S/T


Για πολύ καιρό πίστευα ότι το ομώνυμο άλμπουμ των Yuck ήταν το καλύτερο κιθαριστικό άλμπουμ για το 2011 μέχρι που άκουσα το πραγματικά καλύτερο. Όπως και να χει παραμένει ένα φοβερό άλμπουμ αποδεικνύοντας ότι και οι Aγγλοι ξέρουν να παίζουν με κιθάρες εν έτη 2011, ενώ live είναι ακόμα καλύτεροι. 

28. Feist - Metals




















Oι περισσότεροι έτρεξαν να το θάψουν μπροστά στο αριστουργηματικό Reminder αλλά εμένα προσωπικά μ' άρεσε το ίδιο. Η Feist μας παραδίδει ένα σκοτεινότερο και πιο εσωστρεφές άλμπουμ από τον προκάτοχό του και μας θυμίζει γιατί είναι από τις σημαντικότερες καλλιτέχνιδες των καιρών μας.

27. Atlas Sound - Parallax



















Πραγματικά έχω βαρεθεί να μιλάω για τον Bradford Cox. Kάθε χρόνο τα ίδια. Το Parallax θα ήταν σίγουρα στην εικοσάδα αν το άκουγα λίγο καιρό περισσότερο. Αυτό μόνο.

26. Battles - Glass Drop 




















Μετά την φυγή του ,ότι πιο κοντινού είχαν σε φροντμαν, Tyondai Braxton πολλοί βιάστηκαν να μιλήσουν για την διάλυση των Battles. Τα εναπομείναντα μέλη όμως μπαστάρδεψαν ένα σωρό ήχους και δημιούργησαν έναν ποπ κατά βάση δίσκο παιγμένο από ρομπότ. Φοβερό άλμπουμ για πολύ καιρό έπαιζε στις πρώτες θέσεις. 

25. SBTRKT - S/T


















Σε δύο σπιτικά πάρτυ φέτος είχα βάλει ολόκληρο το άλμπουμ του SBTRKT το οποίο με σοβαρά ηχεία σε μεγάλο χώρο απογειώνεται. Πολύς λόγος έγινε για τον λονδρέζο Aaron Jerome φέτος και δικαίως καθώς κυκλόφορησε ένα εξαιρετικό άλμπουμ σ' αυτό το ιδιότυπο post dub step ήχο. Αρκετές επιρροές από FlyLo και πολύ ενδιαφέροντα φωνητικά σε ένα από τα καλύτερα ηλεκτρονικά άλμπουμ που ακούσαμε φέτος.

24. Bon Iver - S/T




















Σε καμία περίπτωση δεν φτάνει το αριστουργηματικό του ντεμπούτο, For Emma, Forever Ago αλλά όπως και να χει λίγοι μπορούν να δημιουργήσουν αυτή την ατμόσφαιρα που βγάζει με χαρακτηριστική άνεση ο Justin Vernon. Το εναρκτήριο Perth καθώς και το Beth / Rest που κλείνει τον δίσκο είναι αριστουργήματα.

23. Wolves in the Throne Room Celestial Lineage 



















Με μέγιστη απατεωνιά τους άφησα εκτός εικοσάδας. Σε μια χρονιά που το black metal έγινε της μόδας με τις αμερικάνικες μπάντες να κάνουν ουσιαστικά σκηνή, οι WITTR κυκλοφόρησαν έναν μάλλον πιο παραδοσιακό μελωδικό μπλακ μεταλ δίσκο σε σχέση με τους Liturgy, Krallice και Deafheaven. Επικό "astral" μέταλ με το Astral Blood να είναι ένας μικρός οργασμός από μόνο του.



22. Fleet Foxes - Helplessness Blues 




















Ήταν ο πιο αναμενόμενος δίσκος του 11, και μάλιστα όταν κυκλοφόρησε την άνοιξη μου είχε αφήσει ανάμεικτα συναισθήματα. Αφενός όμως οι συνεχόμενες ακροάσεις και αφετέρου το μεγάλο live που έβγαλαν στο πριμαβέρα ανέβασαν δύο,τρία σκαλιά το Helplessness Blues, το οποίο είναι όντως το άλμπουμ που περιμέναμε από αυτή την μεγάλη μπάντα.

21. Μ83 - Hurry Up, We 're Dreaming




















Το χω ακούσει άπειρες φορές το άλμπουμ αλλά ακόμα δεν έχω μια συνολική άποψη. Το μοναδικό μειονέκτημα στο νέο αριστούργημα του Gonzales είναι η μεγάλη διάρκειά του. Αν το είχε συμπυκνώσει σε ένα άλμπουμ σίγουρα θα ήταν στην πεντάδα μου. Κομμάτια όπως το Steve McQueen και το Midnight City μόνο αυτός είναι σε θέση να γράψει.

No comments:

Post a Comment