4/5/11

Deerhunter - iTunes Live From Soho



Από όλους τους δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει αυτό το διάστημα επέλεξα να γράψω για το live ep των Deerhunter. Γιατί; Πολύ απλά γιατί η μπάντα του Cox είναι ότι καλύτερο κυκλοφορεί εκεί έξω (από τις νέες μπάντες μιλώντας πάντα). Αυτό που με συναρπάζει περισσότερο σ' αυτούς είναι το πως εξελίσσονται με τον χρόνο και με τους δίσκους τους αλλά κυρίως στις live εμφανίσεις τους. Είναι καταπληκτικό να βλέπεις μια μπάντα που γνώρισες πριν 4 χρόνια, να γίνεται καλύτερη χρόνο με τον χρόνο. Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα στο live ep που κυκλοφόρησαν στα iTunes. Αντιλαμβάνεσαι το πόσο δεμένοι ακούγονται ενώ η μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια συνίσταται στα φωνητικά του Bradford Cox, ο οποίος γνωρίζει πλέον να την χρησιμοποιεί σε όλες τις πιθανές εκφάνσεις της. Γενικότερα απορρέει μια αυτοπεποίθηση από τις κάπως φοβισμένες εμφανίσεις του τα πρώτα χρόνια της μπάντας.

Αυτό επίσης που είναι καταπληκτικό με τους Deerhunter είναι πως στα live τους βγάζουν όλες τις πιθανές επιρροές που έχουν. Ας πούμε στο Don't Cry δεν γίνεται να μην διαπιστώσεις μια Pavement αισθητική στις κιθάρες, ενώ στο Helicopter το dream pop στοιχείο είναι πιο εμφανές από την στούντιο εκδοχή του κομματιού. Για το Desire Lines δεν χρειάζεται να σχολιάσω τίποτα, αφού παραμένει μέσα στα 4,5 καλύτερα κομμάτια του 2010, και φαίνεται η δυναμική αυτής της μπάντας με τον Bradford να αναλαμβάνει ρόλο main guitarist και τον Lockett να παίρνει θέση στα φωνητικά και την ρυθμική κιθάρα.

Σπουδαίο επίσης για ένα οποιοδήποτε συγκρότημα είναι να μην μένει στάσιμο με τα κομμάτια που έχει γράψει. Οι Deerhunter το κάνουν και αυτό. Ψάχνουν τρόπους να εξελίσσουν συνέχεια τα κομμάτια τους ώστε live να είναι πολύ καλύτερα. Για παράδειγμα το Rainwater Cassette Exchange. Δείτε στο παρακάτω (επικό) live της μπάντας από το Noise Pop του 2009 πως παίζουν το εν λόγω κομμάτι. (Το τρίτο κομμάτι είναι, στα 12 λεπτά) Και μετά ακούστε την τωρινή εκδοχή του κομματιού στο live ep. Με λίγα λόγια, μετέτρεψαν ένα ψιλομέτριο κομμάτι σε ένα από τα καλύτερα του σετ τους.



Υπέροχοι πραγματικά. Αυτή η μπάντα κάθε φορά με οποιαδήποτε κυκλοφορία της με βάζει στον άβολο ρόλο να την εκθειάζω όπου σταθώ και όπου βρεθώ. Αν μέτραγε αυτό το EP σαν κανονικό άλμπουμ σίγουρα θα το έβαζα στο νούμερο 1 στο τέλος της χρονιάς. Απλά η καλύτερη μπάντα εκεί έξω. Enough said.


3 comments:

  1. Αυτό που μου αρέσει στους Deerhunter είναι ότι σε αντίθεση με πολλές στατικές μπάντες της συνομοταξίας του σύγχρονου dream/noise/indie/whatever pop, έχουν καταφέρει να μετατρέψουν τα live τους σε εμπειρία. Και ενώ παλαιότερα έβλεπες τον Cox εντελώς αγοραφοβικό. Αυτό λέγεται εξέλιξη. Σε αυτό το live EP ακούω ό,τι που ψάχνω στη μουσική. Αν λοιπόν μετρήσει ως κανονικό άλμπουμ μέχρι το τέλος της χρονιάς, να με ενημερώσετε... ;)

    ReplyDelete
  2. Μήπως μου έχεις κάνει inception? Ρωτάω γιατί στο όνειρο που σου είχα πει ότι είχα δει με τους Deerhunter έπαιζαν το Rainwater Cassette Exchange!!! Mysterious things happen lately!

    Chry_war

    ReplyDelete
  3. Ε λοιπόν, με έπεισες... Θα το τσεκάρω!

    ReplyDelete