12/25/10

αγάπη


Καλά Χριστούγεννα σε όλους. Να περάσετε τις γιορτές με τους αγαπημένους σας ανθρώπους.

  Beach House - I Do Not Care For The Winter Sun by vinylandvodka

Beach House - White Moon (Itunes Session) by subpop

12/23/10

best songs of 2010



20. Zola Jesus - Night
19. Joanna Newsom - Good Intentions Paving Company
18. Surfer Blood - Swim
17. Twin Sister - All Around and Away We Go
16. Harlem - Gay Human Bones
15. Kendal Johansson - Blue Moon
14. Kanye West - Runaway
13. Deerhunter - Desire Lines
12. Tennis - Marathon
11. Robyn - Dancing On My Own

10. Arcade Fire - Sprawl II (Mountains Beyond Mountains)
9. HEALTH - USA Boys
8. Crystal Castles (feat Robert Smith) - Not In Love
7. Beach House - 10 Mile Stereo
6. oOoOO - Burnout Eyess

5. Best Coast - When I'm With You
4. Keep Shelly In Athens - Running Out Of You
3. Four Tet - Love Cry
2. James Blake - CMYK

1. Caribou - Odessa

12/22/10

blogovision


Εχθές και οριστικά έφτασε στο τέλος η μπλογκοβίζιον με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στο πάρτυ που διοργανώθηκε. Οι μεγάλοι νικητές ήταν οι Arcade Fire με μικρή απόσταση από τους National που για κάποιο περίεργο καιαδιανόητο λόγο βρέθηκαν στην δεύτερη θέση. Πολύ κοντά δικαίως και ο Caribou ενώ οι λατρεμένοι Beach House πλασαρίστηκαν στην τέταρτη θέση. Εδώ μπορείτε να δείτε αναλυτικά την τελική κατάταξη, ενώ από κάτω είναι η δική μου εικοσάδα συγκεντρωμένη. Βέβαια όπως γίνεται κάθε χρόνο, θα άλλαζα περίπου 5 με 7 άλμπουμς αν την έφτιαχνα τώρα. Σίγουρα θα έβαζα μέσα στην τελική λίστα μου μετά από πολλές ακροάσεις τις τελευταίες βδομάδες τον Twin Shadow (και πολύ ψηλά στη δεκάδα μάλιστα), τον Brian Eno, τους Besnard Lakes, την Anika, τον Forest Swords και τους Twin Sister. Τι να κάνεις όμως, ποτέ δεν έχεις αρκετό χρόνο να ακούσεις όλους τους δίσκους που θέλεις, αρκετές φορές για να βγάλεις άποψη. Άντε και του χρόνου καλά να είμαστε.

1) Βeach House - Teen Dream (Sub Pop)
2) Arcade Fire - The Suburbs (Merge)
3) Flying Lotus - Cosmogramma (Warp)
4) Deerhunter - Halcyon Digest (4AD)
5) Pantha Du Prince - Black Noise (Rough Trade)
6) Four Tet - There Is Love In You (Domino)
7) No Age - Everything In Between (Sub Pop)
8) Crystal Castles - Crystal Castles II (Fiction / Last Gang / Universal Motown)
9) Kanye West- My Beautiful Dark Twisted Fantasy (Def Jam / Roc-A-Fella)
10) Caribou - Swim  (Merge)
11) Women - Public Strain (Jagjaguwar)
12) Wavves - King of the Beach (Fat Possum)
13) Lower Dens - Twin-Hand Movement (Gnomonsong)
14) Joanna Newsom - Have One On Me (Drag City)
15) Best Coast -  Crazy For You (Mexican Summer)
16) Sufjan Stevens - The Age of Adz (Asthmatic Kitty)
17) Harlem - Hippies (Matador)
18) Sleigh Bells - Treats (N.E.E.T / Mom & Pop)
19) Owen Pallett - Heartland (Domino)
20) Surfer Blood - Astro Coast (Kanine)

12/20/10

1.

Beach House - Teen Dream (Sub Pop)




Το Teen Dream το άκουσα ακριβώς πριν ένα χρόνο. Το περιμένα όσο τίποτα μετά το λατρεμένο Devotion, και η τουϊτερική προπαγάνδα του Edward Droste περί μοναδικού αριστουργήματος κάθε άλλο παρά βοηθούσε. Στην αρχή λάτρεψα τα τρία εκπληκτικά εναρκήρια κομμάτια αλλά κάπου προς στο τέλος χανόμουν. Αλλά όπως συμβαίνει με όλα τα κλασικά άλμπουμς, με κάθε ακρόαση ανακάλυπτα και ένα νέο αγαπημένο κομμάτι. Για την ακρίβεια έφτασα σε σημείο να πιστεύω πως το Norway ειναι το χειρότερο κομμάτι του δίσκου. Αναμφισβήτητα το πιο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ, αφού και το Devotion παρά τα τρία, τέσσερα αριστουργηματικά κομμάτια χάνει κάπως στο σύνολο.

Το Teen Dream είναι το πιο συναισθηματικό άλμπουμ που έχει γραφτεί ποτέ. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό αυτό αλλά πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται ένας άνθρωπος να ακούσει αυτό τον τον κυκέωνα συναισθημάτων και να μην νιώσει τίποτα. Μου φαίνεται αδιανόητο ότι μόνο εμένα μπορούν να με επηρεάζουν με αυτόν τον τρόπο. Όταν η Lengrand τραγουδάει νιώθω την ψυχή μου ανοίγει στα δύο και να αιωρούμαι στον αέρα ανάμεσα σε νότες και σύννεφα. Νιώθω να μου ξεριζώνει την καρδιά και να μου την δίνει στο χέρι. Δεν μπορώ να τους αντισταθώ με τίποτα. Σε εκείνη βασικά. Ώρες ώρες πιστεύω ότι οι Beach House είναι άγγελοι, που έχουν σταλεί για να χαρίσουν απλόχερα συναισθήματα που οι άνθρωποι φαίνεται να ξεχνούν μέρα με την μέρα. Οι Beach House είναι αγάπη. Αγνή, ανειδιοτελής και αμόλυντη από τους πάντες και τα πάντα. Το Teen Dream είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά τους όχι απλά στην μουσική αλλά γενικότερα στον κόσμο. Και τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για αυτό.

12/19/10

2.

Arcade Fire - The Suburbs (Merge)


















Εδώ και δύο μήνες που μπήκαμε σιγά σιγά σε διαδικασία μπλογκοβίζιον, βασανιζόμουν για την πρωτιά. Μέχρι και την προηγούμενη βδομάδα, δεν είχα αποφασίσει ακόμα. Τελικά οι Arcade Fire έχασαν την πρώτη θέση στο νήμα, για όλους τους υποκειμενικούς λόγους του κόσμου. Άδικο ίσως. Η μόνη ίσως μπάντα εν έτει 2010 που μπορεί να υποστηρίξει από την αρχή μέχρι το τέλος την ιδέα ενός concept άλμπουμ. Kαι όχι μόνο την υποστηρίζει αλλά κυκλοφορεί και ένα αριστούργημα, καλύτερο ακόμα και από το λατρεμένο Neon Bible. Για μένα το Suburbs είναι το καλοκαίρι του 2010 περισσότερο και από τους κλασικούς καλοκαιρινούς surf δίσκους, γιατί στην ουσία το δικό μου καλοκαίρι δεν είχε καμία σχέση με παραλίες και ανεμελιά. Με αυτό το άλμπουμ γεμίζουν στάδια, πουλάνε την πρώτη εβδομάδα περισσότερα αντίτυπα στην Αμερική από οποιονδήποτε άλλο καλλιτέχνη, και  είναι έτοιμοι να κερδίσουν grammies. Ε, μην τα ξαναλέμε. Το αξίζουν γιατί ειναι η μεγαλύτερη μπάντα της γενιάς μας.



12/18/10

3.

Flying Lotus- Cosmogramma (Warp)



Φάνταζε δύσκολο να βγάλει κάτι ισάξιο του αριστουργηματικού Los Angeles αλλά τελικά αποδείχτηκε κάπως πιο εύκολη υπόθεση. Ο Steven Ellison αριστοτεχνικά δένει χιπ χοπ beats, warp μπλιμπλίκια, jazz ρυθμούς, ορχηστρικά περάσματα με αποτέλεσμα να κυκλοφορεί τον πιο συναρπαστικό ηλεκτρονικό δίσκο της χρονιάς. Με την γνήσια στάμπα του κλασικού να αιωρείται από την αρχή μέχρι το τέλος, οι καλές στιγμές είναι αδιανόητο να καταγραφούν στην ολότητά τους. Η συνεργασία με τον Τhom Yorke έχει ως αποτέλεσμα ένα καταπληκτικό κομμάτι που όμως, όπως συνέβη και στο Black Noise με τον Panda Bear, δεν είναι η καλύτερη στιγμή του δίσκου. Αυτό αν μην τι άλλο δείχνει το επίπεδο του δίσκου. Αν είναι να ακούσετε ένα μόνο ηλεκτρονικό άλμπουμ το 2010 ε, ας είναι το Cosmogramma.

(Και αν δεν μπείτε καν στην διαδικασία να το ακούσετε, δείτε απλά το παραπάνω επικό βιντεοκλιπ. Μακράν από τα καλύτερα που έχω δει)

4.

Deerhunter- Halcyon Digest (4AD)

















Κάποιος που με ξέρει καλά, μαλλόν θα απορήσει που έβαλα τόσο "χαμηλά" τους αγαπημένους μου Deerhunter. H αλήθεια είναι, ότι μουσικά το Halcyon Digest είναι ίσως το αρτιότερο άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής αλλά προσωπικά πιστεύω ότι χάνει σε συναίσθημα σε σχέση με τα λατρεμένα Cryptograms και Microcastle. Όπως και να 'χει όμως, ο Bradford Cox και η παρέα του (μην υποτιμάτε τον Locket Pundt που μας χαρίζει το υπέροχο Desire Lines) μας αποδεικνύουν για ακόμη μια φορά ότι βρίσκονται στην αφρόκρεμα της indie μουσικής, κυκλοφορώντας μόνο δισκάρες. Λες να βρήκαμε τους νέους Spoon?

12/16/10

5.

Pantha Du Prince- Black Noise (Rough Trade)




Ο πιο προσωπικός δίσκος του 2010. Μουσική που δεν μπορείς να την μοιραστείς με κανέναν άλλο. Μουσική κατάλληλη για τις 4, 5 τα ξημερώματα. Υπήρχαν βράδια που δεν μπορούσα να κοιμηθώ αν δεν άκουγα το υπέροχο Abglanz. H να γυρίζω με λεωφορείο αργά το βράδυ μετά από πολύ αλκοολ και να παίζει στα ακουστικά το Es Schneit και να συνειδητοποιείς ότι τίποτα δεν έχει σημασία. Παρά μόνο εσύ. Όπως είχε πει και αυτός ο τύπος, ακούς techno σπίτι και indie έξω. Μεγάλη αλήθεια. Το Black Noise είναι το άλμπουμ που έχω συνδέσει με τις πιο μοναχικές μου στιγμές μέσα στο 2010. Και ήταν πολλές αυτές.

12/15/10

6.

Four Tet- There Is Love In You (Domino)















Ο Άγγλος Kieran Hebden αφήνει στην άκρη για λίγο την folktronica που μας είχε συστήσει την προηγούμενη δεκαετία (με το αριστουργηματικό και αρκετά υποτιμημένο Rounds) και ασχολείται περισσότερο με τα beats και την electronica εν γένει. Η παρέα με τον συμμαθητή του Will Bevan (λέγε με και Burial αν γουστάρεις) μόνο καλό του κάνει, δημιουργώντας έναν μεγάλο δίσκο από την αρχή μέχρι το τέλος. Για το επικό Love Cry τι να πω? Δεν γίνεται να μην ειναι τόσο ψηλά το άλμπουμ που έχει στην track list του αυτό το κομμάτι. Απλά. Σεβασμός.



12/14/10

7.

No Age- Everything In Between (Sub Pop)


















Ξυπνάω το πρωί, ντύνομαι, βάζω τα ακουστικά μου, παίρνω το skate μου και επιλέγω τον δρόμο παραλιακά. Eίναι ωραία να βλέπεις τις ακτές της Καλιφόρνια αυτή την ώρα. Φτάνω στο σχολείο, ανοίγω το νουλάπι μου με τις φωτογραφίες των Dinosaur Jr. και των Sonic Youth βάζω το skate μέσα και παίρνω τα βιβλία για την πρώτη ώρα. Έχω ιστορία αλλά δεν δίνω και πολύ σημασία. Γράφω τους στίχους του Life Prowler στο οπισθόφυλλο του βιβλίου και σκέφτομαι πως θα είναι live το Shed and Transcend. Το μυαλό μου είναι ακόμα στο νέο άλμπουμ των No Age. Βlame me.

Neil Hannon



Δεν έχω λόγια για αυτήν την συναυλία. Για αυτό το κονσέρτο καλύτερα. Πραγματικά άφωνος. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Από το δεύτερο κομμάτι είχα συγκινηθεί και αν δεν υπήρχαν οι αμπούλες φλεγματικού χιούμορ του Ιρλανδού δεν θα γλύτωνα τα δάκρυα. O τύπος ήταν ο ορισμός του περφόρμερ. Μόνος του γέμιζε όλη την σκηνή με χαρακτηριστική ευκολία. Πότε στο πιάνο, πότε στην κιθάρα καθήλωνε το κοινό που σε κάθε ευκαιρία ανταποκρινόταν στο κάλεσμά του και του δείχνε με κάθε τρόπο την αγάπη του. Είναι μερικά live που έχουν την ιδανική ατμόσφαιρα και μερικά που δεν τα έχουν. Ε, αυτή ήταν μια από κεινες που το κλίμα είναι καταπληκτικό. Ζεστό. Φιλικό. Χαμόγελα από το πρώτο λεπτό μέχρι τις 23:40 που πήρε την πίπα του, την τσαντούλα του, το καπελάκι του, μας ευχαρίστησε για αυτή την βραδιά και μας έδωσε ραντεβού για την επόμενη χρονιά. Για δύο ώρες όλοι μας θα θέλαμε να ήμασταν ο Νιλ Χάνον. Ίσως και περισσότερες. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη στιγμή για να γίνει αυτό το live. Αν χιόνιζε κιόλας, καθώς βγαίναμε από το Gagarin θα ήταν το ιδανικό. Ίσως ότι καλύτερο είδα φέτος. Τι να πω. Μπορεί να φταίγε και η παρέα.

12/13/10

8.

Crystal Castles- Crystal Castles (Fiction / Last Gang / Universal Motown)



Το αντικομφορμιστικό δίδυμο από τον Καναδά δεν καταδέχεται κανέναν και συνεχίζει να ασελγεί στα αυτιά μας. Μόνο που αυτή την φορά απόφασισαν να γράψουν κανονικά κομμάτια με μελωδίες και τα ρέστα, σε σχέση με τον θόρυβο του ντεμπούτου τους. Οι τύποι πήραν ενα άγνωστο κομμάτι από τους Platinum Blonde και το μετέτρεψαν σε dance ύμνο (Not In Love), έγραψαν ένα από τα καλύτερα ποπ κομμάτια της χρονιάς (Celestica), ενώ με το γκροτέσκο Baptism προσπαθούν να σου καταστρέψουν τα αυτιά αλλά παράλληλα να σε κάνουν να χορέψεις σαν να μην υπάρχει αύριο. Όπως έλεγε και η She-Ra: "Crystal Castles, the source of all power". Δεν φανταζόταν ούτε η ίδια πόσο δίκιο είχε.

12/12/10

9.

Kanye West- My Beautiful Dark Twisted Fantasy (Def Jam / Roc-A-Fella)



Οι περισσότεροι στάθηκαν στις διθυραμβικές κριτικές που έλαβε, και όχι σε αυτό καθ' αυτό το άλμπουμ. Δικό τους πρόβλημα. Ο Κanye παραληρούσε στο twitter λίγο πριν την κυκλοφορία του, γιατί προφανώς γνώριζε τι αριστούργημα έγραψε. Σαν μικρό παιδί που κατάφερε να κάνει ποδήλατο για πρώτη φορά, μόνο που στην περίπτωση του πρόκειται για το μεγαλύτερο επίτευγμα της mainstream μουσικής των τελευταίων χρόνων (μετά το Late Registration που, ω τι έκπληξη, και αυτό δικό του ήταν). Μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που γράφτηκαν για μαζικό κοινό θα τα βρείτε συγκεντρωμένα εδώ. Η προσωπική του απάντηση στους απανταχούς haters αυτού του κόσμου. Μετανοείτε.

12/11/10

10.

Caribou- Swim (Merge)



O Dan Sneith με κάθε του δίσκο έκανε πάντα το κάτι παραπάνω. Από την kraut του All in Flames, στην ψυχεδελική ποπ του Milk of Human Kindness και του Andorra. Το 2010 λοιπόν αποφάσισε να ασχοληθεί με τα μπλιμπλίκια και να κυκλοφορήσει έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς με χαρακτηριστική ευκολία. Αν οι Flaming Lips αποφάσιζαν να ασχοληθούν με την ηλεκτρονική μουσική, μάλλον κάπως έτσι θα ακούγονταν. Το single της χρονιάς είναι σε αυτόν τον δίσκο, το οποίο δεν είναι άλλο φυσικά από το Odessa, και θα το θυμόμαστε στο μέλλον ως το κομμάτι που χορεύαμε σαν να μην υπάρχει αύριο μέσα στα "χρόνια της κρίσης" και του ΔΝΤ. Λατρέψτε το άφοβα.

12/10/10

11.

Women- Public Strain (Jagjaguwar)















Γιατί κινούνται με χαρακτηριστική ευκολία ανάμεσα στους Beach Boys και στους Sonic Youth, με τα καταπληκτικά γυρίσματα και τις αρμονίες, οι οποίες καμουφλάρονται με έναν εθιστικό θόρυβο. Γιατί είναι μακράν το πιο ολοκληρωμένο κιθαριστικό άλμπουμ του 2010. Γιατί το Eyesore είναι μεγάλο κομμάτι. Γιατί αυτά τα εκπληκτικά φωνητικά μου θυμίζουν όσο τίποτα τον μεγάλο Brian Wilson. Ε, τι άλλο θέλετε?

Women- Eyesore

12/9/10

12.

Wavves- King Of The Beach (Fat Possum)




Σε έναν δίκαιο κόσμο, θα ήσουν στο νούμερο ένα και στην δεύτερη θέση η Best Coast έτσι ώστε να δικαιωθεί η indie μυθολογία στην ολότητά της. Αλλά είμαστε ρεαλιστικοί, την χρονιά αυτή δεν θα μπορούσες Nathan να ήσουν πιο ψηλά. Αλλά όπως και να χει, αυτή ήταν η χρονιά σου. Ακόμη μια φορά, και χωρίς πολύ προσπάθεια. Ελπίζω να επιστρέψεις ξανά στο Πριμαβέρα για να αποκαταστήσεις κάποια πράγματα, και να λατρευτείς όπως σου αρμόζει. Σαν βασιλιάς.

12/8/10

13.

Lower Dens- Twin-Hand Movement (Gnomonsong)


















Η Jana Hunter είναι η άσχημη outsider τύπισσα που βλέπουμε στις ταινίες να κάθεται στο τελευταίο θρανίο και να ζωγραφίζει πράγματα ασυνάρτητα, που όμως στο δικό της σύμπαν βγάζουν νόημα. Στα σχισμένα, ξεβαμμένα σταράκια της είναι ζωγραφισμένοι οι Cocteau Twins ενώ τα βράδια συνδέει την κιθάρα της και παίζει μερικές νότες από το Pornography.

Η καινούργια μπάντα της θα μπορούσε να είναι η αρρενωπή πλευρά των Beach House, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Για την ακρίβεια είναι το ακριβώς αντίστροφο. Σαφώς πιο ωμό και με ελάχιστο λυρισμό. Δανείζεται βέβαια τα dreamy στοιχεία, και με τις απαραίτητες post punk αναφορές και τα κιθαριστικά reverbs θυμίζει περισσότερο τον ήχο των Deerhunter, που κάποιοι το είπαν και drone pop. Το Twin-Hand Movement περιέχει έντεκα ισάξια κομμάτια από τα οποία βέβαια ξεχωρίζει το εύθραστο Tea Lights. Ιδιοφυές.

Lower Dens- Tea Lights

12/7/10

14.

Joanna Newsom- Have One On Me (Drag City)





















Aγαπητή Joanna,
περιμέναμε 4 χρόνια υπομονετικά για νέο ύλικο και συ μας πέταξες στην μούρη ένα άλμπουμ αποτελούμενο από τρία μέρη, παραπάνω από 2 ώρες μουσική. Δεν ήμασταν έτοιμοι για αυτό. Η μεγαλομανία σου είναι τόσο μεγάλη ώστε ήθελες να ξεπεράσεις το επικό Ys, και κατά κάποιο τρόπο τα κατάφερες. Ειλικρινά σου γράφω όμως, πως με έχασες στην πορεία. Αν είχες μειώσει στο μισό το Have One On Me σίγουρα θα ήταν κάπου στην πεντάδα. Αλλά από την άλλη αν το κάνες αυτό, δεν θα ήσουν έσυ. Παραμένεις η αγαπημένη μου με χιλιομετρική διαφορά από την δεύτερη, ακόμα και αν όλοι βάλλουν εναντίον σου. Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το επικό ομώνυμο κομμάτι. Ειλικρινά υμέτερος..

Joanna Newsom- Have One On Me (track)

12/6/10

15.

Best Coast- Crazy For You (Mexican Summer)



















Γιατί η Cosentino μας υπενθύμισε την πεμπτουσία της μουσικής: Την απλότητα. Δύο, τρία ακόρντα και στίχοι για γκόμενους, χόρτο, παραλίες. Μόνο. Γιατί το When I'm With You είναι ο απόλυτος indie ύμνος της χρονιάς (και όχι μόνο). Γιατί έκανε λίγο πιο υποφερτό αυτό το απαίσιο καλοκαίρι (αυτή και το αγόρι της). Γιατί έχει τον Snacks. Γιατί κατά βάθος την φθονούμε αφού όλοι θα θέλαμε να είμαστε στην Καλιφόρνια και να ξεκινάγαμε μια μπάντα όπως έκανε και κείνη. Ρισπέκτ.

Best Coast- When I'm With You

υ.γ. Καλό είναι μέρα που είναι, να προσέχουμε λίγο τι γράφουμε. Να σκεφτόμαστε πριν γράψουμε καμιά μαλακία.

12/5/10

16.

Sufjan Stevens- The Age of Adz (Asthmatic Kitty)




Ο Sufjan λοιπόν αποφάσισε να ασχοληθεί με τα μπλιμπλίκια και να καταλήξει να κυκλοφόρει ένα ιδιότυπο ορχηστρικό ηλεκτρονικό φολκ άλμπουμ.Την στροφή αυτή την περιμέναμε από πέρσυ με το επικό You Are The Blood στην συλλογή του Dark Was The Night. Δεν φτάνει φυσικά τα συναισθήματα του αριστουργηματικού Illinoise αλλά δεν παύει να ειναι ένα μοναδικό άλμπουμ που μόνο αυτός ο τύπος έχει την ικανότητα να γράψει. Για το καταπληκτικό μισό του Too Much, για το επικό 25λεπτο του Impossible Soul με τα autotunes, για το απίστευτο ομώνυμο κομμάτι. Και κυρίως γιατί από τότε που το πρωτοάκουσα συνοδεύει πάντα τα κυριακάτικα πρωινά μου όπως και το σημερινό.

12/4/10

17.

Harlem- Hippies (Matador)



















Αυτόν τον δίσκο θα τον κυκλοφορήσουν σε ένα χρόνο οι Acid Baby Jesus και θα εκσπερματώνει η μισή Αθήνα. Μέχρι τότε θα τα σπάμε με τα 16 pure garage anthems του Hippies που έδωσαν νόημα στις καλοκαιρινές μας βραδιές και όχι μόνο. Kαι ειδικότερα με το Gay Human Bones, που αποτελεί ένα από τα καλύτερα κιθαριστικά indie κομμάτια που ακούσαμε φέτος. Μας χάρισαν λίγο από την ανεμελιά τους δεν το λες και λίγο αυτό.

12/3/10

18.

Sleigh Bells- Treats (N.E.E.T / Mom & Pop)


















Κάτι μεταξύ Health και Crystal Castles με r'n'b beats, οι Sleigh Bells μας προσφέρουν το πιο πορωτικό άλμπουμ της χρονιάς. Το ντουέτο που μας συστήθηκε πέρσυ με το Ιnfinity Guitars έβγαλε ασπροπρόσωπους τους Νεοϋορκέζους χιπστερς που έπιναν νερό στο όνομα τους, και κυκλοφόρησαν το πιο θορυβώδες άλμπουμ που θα ακούσετε φέτος. Η μεγαλύτερη στιγμή του δίσκου είναι στο τέλος, με το  ομώνυμο Treats το οποίο θα πρέπε να παίζεται σε όλα τα κλαμπς με προεδρικό διάταγμα. Pure bliss.

Sleigh Bells- Treats (track)

12/2/10

19.

Owen Pallett- Heartland (Domino)


















Λατρεύω τα Χριστούγεννα. Κρύο, λαμπιόνια, ταινίες disney, δώρα, στολισμένα δέντρα. Στιγμές τις οποίες έχω συνδέσει άρρηκτα με αυτή την εποχή του χρόνου. Απο φέτος θα είναι και το Heartland σ' αυτές τις αναφορές. Το μοναδικό άλμπουμ που σε κάθε ακρόασή του κατακλύζομαι από συναισθήματα παρεμφερή με αυτά των Χριστουγέννων. Και ειδικά αυτό το E is for Estranged. Από τα πιο συγκινητικά κομμάτια της χρονιάς δομημένο σε μια απλή αλλά οικεία μελωδία στο πιάνο θα μπορούσε να παίζει κάτω από την αγαπημένη σου σκηνή στο σινεμά. Ένα άλμπουμ που πίσω από τις πολύπλοκοες ενορχηστρώσεις έχει κυρίως καρδιά. Δεν ονομάστηκε τυχαία έτσι.

Owen Pallett- E is for Estranged

12/1/10

20.

Surfer Blood-Astro Coast (Kanine)


















Το πρώτο εξαιρετικό κιθαριστικό άλμπουμ της χρονιάς μας ήρθε από αυτά τα παιδάκια από την Φλόριντα, με την σφραγίδα των νονών Pavement, Βuilt to Spill και Guided by Voices, κατευθείαν από τα μέσα των 90's. Ο indie κιθαριστικός ύμνος της χρονιάς βρίσκεται σ'αυτον τον δίσκο και ακούει στο όνομα Swim. Βρωμάει Weezer τότε που ακόμα αυτοί έγραφαν κομμάτια σαν το Say It Ain't So.