11/30/10

best albums of 2010 (50-20)


Αύριο ξεκινάει επιτέλους η blogovision που διοργανώνεται από το εκλεκτό μπλογκ του gone4sure, και σαν κλασικός ψυχαναγκαστικός τύπος που είμαι κατέγραψα τα 50 καλύτερα άλμπουμς εν όψει της ψηφοφορίας που ξεκινάει αύριο. Να πω σ'αυτό το σημείο πως η επιλογή των δίσκων έγινε μετά κόπων και βασάνων καθώς φέτος κυκλόφορησαν πάρα πολλοί εξαιρετικοί δίσκοι. Για την ιστορία να πω ότι έκοψα από την διαδικασία άλμπους όπως των Morning Benders, των These New Puritans, των Hot Chip, των Los Campesinos!, του Tallest Man on Earth, των Fang Islands, των Radio Dept. και πολλών πολλών άλλων. Ορίστε λοιπόν τα πρώτα 30 αγαπημένα μου άλμπουμς για το 2010. Ακολουθεί αύριο η κλασική διαδικασία ψηφοφορίας των 20 καλύτερων δίσκων της χρονίας.

50) Robyn-Body Talk Pt. 1 (Απενοχοποιημένη ποπ από την καλύτερη του είδους. Μερικά από τα καλύτερα ποπ κομμάτια της χρονιάς θα τα βρείτε εδώ.)

49) Ariel's Pink Haunted Graffiti-Before Today (Το p4k προσπαθεί να μας πείσει ότι ειναι το καλύτερο του άλμπουμ αλλά η αλήθεια ειναι πάντα στην μέση. Εξαιρετική ψυχεδελική ποπ από τον τύπο που τείνει να επηρεάζει τους πάντες εν έτει 2010)

48) Holy Fuck-Latin (Kαλύτερο από το υπερεκτιμημένο LP, κομμάτια για να χορεύουν τα indie boys στο Key.)

47) Diamond Rings- Special Affections (Oι Cold Cave του 2010. Σίγουρα αν το άκουγα περισσότερο θα ήταν πολύ πιο ψηλά.)

46) Liars- Sisterworld (Άψογο άλμπουμ από τους μάστορες Liars. Το έφαγε η μαρμάγκα επειδή κυκλοφόρησε στις αρχές του 10. Την ταπεινή μου συγνώμη.)

45) Beach Fossils- S/T (Οι Felt της surf pop αναβίωσης, ωραία μίνιμαλ κομματάκια. Έχουν μέλλον)

44) Gorillaz- Plastic Beach (Σίγουρα το καλύτερό άλμπουμ του φοβερού project του Αlbarn. Το χα λιώσει μια περίοδο.)

43) Salem- King Night (Οι κύριοι εκφραστές της witch house που ξεχάστηκε εν μια νυκτί, μας παραδίδουν ένα θορυβώδες, dreamy r'n'b δίσκο για τις δύσκολες βραδινές ώρες.)

42) Tame Impala- Innerspeaker (Θα διαβάσετε διθυράμβους στις ανασκοπήσεις για τους ψυχεδελικούς απογόνους του Lennon αλλά οκ..Καλό άλμπουμ. Μέχρι εκεί. Το Desire Be, Desire Go ειναι άψογο κομμάτι)

41) Charlotte Gainsbourg- IRM (Άλλο ένα άλμπουμ που αδικήθηκε από τις πολύ καλές κυκλοφορίες της χρονιάς. Ο Beck βάζει το χεράκι του και φτιάχνει μαζί με την Charlotte έναν δίσκο που θα θέλε να είχε κυκλοφορήσει ο ίδιος.)

40) Μenomena- Mines (Indie ροκ παιγμένη από ρομπότς. Φοβερό άλμπουμ αλλά τελικά δεν φτάνει το προηγούμενό τους Friend and Foe)

39) Wolf Parade- Expo 86 (Oι αγαπημένοι μου Καναδοί κυκλοφορούν ακόμα ένα εξαιρετικό άλμπουμ χωρίς πολύ κόπο. Ακούστε απλά το καταπληκτικο Pobody's Nerfect. Από χθές μάλιστα θα συνεχίσει ο καθένας την πορεία του. Όπως γινόταν και πριν δηλαδή..)

38) Wild Nothing- Gemini (Oι τύποι που μοιάζουν με Pains στο πιο new wave τους. Αν είχαν περισσότερα κομμάτια σαν το Live in Dreams ή το Summer Holiday θα ήταν σίγουρα στην εικοσάδα.)

37) Belle and Sebastian- Belle and Sebastian Write About Love (Και ποιοί είναι καταλληλότεροι από τους B&S να γράψουν για την αγάπη? Το καλύτερό τους άλμπουμ μετά το Boy.)

36) Gil Scott-Heron- I'm New Here (Το πρώτο του άλμπουμ μετά από 16 χρόνια είναι ένα χαρμάνι από σκοτεινά beats, φολκ και blues. Το καλύτερο ηχητικό background για τα ποιήματά του.)

35) Τhe Besnard Lakes- The Besnard Lakes Are The Roaring Night (Η πλέον υποτιμημένη Καναδέζικη μπάντα κυκλοφορεί ένα εφάμιλλο σε αξία άλμπουμ με το Dark Horse. Ποιός άκουσε το Like The Ocean και δεν δάκρυσε?)

34) The Walkmen- Lisbon (Το αδίκησα πολλές φορές μέσα στην χρονιά αλλά πραγματικά είναι ένα ακόμα φοβερό άλμπουμ στην δισκογραφία τους. Το Αngela Surf City θα μπορούσε να είναι το νέο Rats.)

33) Local Natives- Gorilla Manor (Oι Fleet Foxes του 2010, αδικούνται από την γεμάτη εξαιρετικές κυκλοφορίες χρονιά. Πέρσυ μάλλον θα ήταν στην εικοσάδα εύκολα.)

32) Τhe Black Keys- Brothers (Όλοι πίνουν νερό στο όνομά τους και πιθανότατα θα τους δούμε πολύ ψηλά στην blogovision. Το I'm not the one είναι από τα πιο αληθινά κομμάτια που άκουσα φέτος.)

31) Spoon- Transference (Για τους αγαπημένους μου Spoon τι να πω? Δεν πρόκειται ποτέ να βγάλουν μέτριο δίσκο. Συνεχίζουν να είναι οι πιο άξιοι αντιπρόσωποι της indie ροκ και με κομμάτια όπως το I Saw The Light δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Γιατί τους άφησα εκτός εικοσάδας?)

30) Broken Social Scene- Forgiveness Rock Record (Συνεχίζουν από εκεί που σταμάτησαν με το υπέροχο ομώνυμό τους. Οι τύποι πάνε  με κάθε άλμπουμ τους ένα βήμα παραπέρα το indie ροκ.)

29) Zola Jesus- Stridulum II (Όταν ένα άλμπουμ ξεκινάει με το Night και ολοκληρώνεται με το Lightsick δεν μπορείς να πεις και πολλά πράγματα.9 κομμάτια υπέροχης, μαύρης και άραχνης, μινιμαλ ποπ.)

28) LCD Soundsystem- This Is Happening (Τρία από τα κομμάτια της χρονιάς δεν έφταναν για να μπουν στην εικοσάδα. Χάνει στο σύνολο, κερδίζει στα indie κλαμπς.)

27) Male Bonding- Nothing Hurts (Νoise lo fi στα καλύτερά της. Μόνο το Franklin αρκεί για να καταλάβει κανείς τον υπέροχο αυτό δίσκο.)

26) Baths- Cerulean (Πόσο πολύ τον είχα λιώσει αυτόν τον δίσκο το καλοκαίρι. Στο μυαλό μου έρχεται κάθε φορά που τον ακούω, η διαδρομή με το τρένο από την Λισσαβώνα για το Cascais.Ο FlyLo και οι Boards of Canada θα ήταν υπερήφανοι.)

25) The Black Angels- Phosphene Dream ( Τα παιδιά των Spacemen 3 μας παραδίδουν τον ωριμότερο τους δίσκο. Το αδίκησα όσο δεν πάει αυτό το άλμπουμ.)

24) Janelle Monae- The ArchAndroid (Άλλο ένα άλμπουμ που ήμουν σίγουρος ότι θα ήταν στην εικοσάδα όταν το έλιωνα την άνοιξη. Soul, funk, hip hop, indie χαρμάνι με ορχηστρικό περιτύλιγμα συν τις εκρηκτικές της εμφανίσεις. Κρίμα ρε Janelle.)

23) Weekend- Sports (Το τρίο από το Σαν Φρανσίσκο ακούγονται σαν τους No Age αν είχαν τρελές επιρροές από Joy Division. Επικό άλμπουμ με το End Times να είναι από τα κομμάτια της χρονιάς.)

22) Brian Eno- Small Craft on a Milk Sea (Σκοτεινό, μίνιμαλ, αντικομφορμιστικό, στα όρια του κινηματογραφικού ήχου. Σίγουρα το αριστούργημα του Eno, μέσω της Warp, θα ήταν στην εικοσάδα μου και πολύ ψηλά μάλιστα αν δεν το άκουγα μόλις τις τελευταίες 2 βδομάδες.)

21) Gonjasufi- A Sufi and a Killer (O Gonjasufi πληρώνει την καραοκε βραδιά του στο Bios πριν λίγους μήνες. Εκπληκτικό άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος μένει εκτός επειδή είχα να το ακούσω από τότε. Κρίμα.)

11/23/10

Belle and Sebastian- Belle and Sebastian Write About Love


Οι Belle and Sebastian είναι από τις αγαπημένες μου μπάντες για έναν πολύ βασικό λόγο: Μ'αρεσει οτιδήποτε έχουν κυκλοφορήσει. Ναι ακόμα και το Fold Your Hand Child, You Walk Like A Peasant. Βέβαια το αριστούργημά τους είναι η συλλογή Push Barman To Open Old Wounds που περιέχει μερικά από τα καλύτερα ποπ κομμάτια που έχουμε ακούσει τα τελευταία 20 χρόνια (ακριβώς όπως οι Smiths με το Louder Than Bombs. Δεν το λες και τυχαίο). Ναι για αυτούς τους ελιτιστές Σκωτσέζους μιλάω που οι φαν τους έχουν ωραίες φράτζες, ντύνονται σαν βιβλιοθηκάριοι, και παίζουν τα κομμάτια τους μόνο από 7''.

Kάθε φορά που ακούω έναν αναμενόμενο δίσκο το πρώτο στο οποίο εστιάζω είναι αν υπάρχουν κακά ή μέτρια κομμάτια. Όταν δεν υπάρχουν, τις πιο πολλές φορές ενθουσιάζομαι καθώς ταυτίζω λανθασμένα την έλλειψη τους με την αδιαμφισβήτητη αξία του δίσκου και την ύπαρξη εκ πεποιθήσεως σπουδαίων κομματιών. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα με το Write About Love. Στο σύνολό του πρόκειται για ένα μεστό άλμπουμ, με ωραία κομματάκια και αυτήν την διάθεση για χορό που μας είχαν συστήσει κυρίως στον προηγούμενο υπερεκτιμημένο δίσκο τους. Αλλά λείπουν τα πολύ σπουδαία κομμάτια που μας είχαν συνηθίσει στα 90's (κυρίως), και αυτό είναι εν γένει το πρόβλημα με τους Βelle and Sebastian στη τρίτη δεκαετία της ζωής τους. Κανείς δεν αμφισβητεί την ικανότητα του Stuart να βγάζει πολύ καλά άλμπουμς που άλλες μπάντες θα έδιναν και το ένα χέρι τους για να μπορούν να κυκλοφορούν, το ερώτημα είναι αν μπορεί πλέον να γράψει κάτι καλύτερο από ένα I Want the World to Stop ή ένα I Didn't See It Coming.

Don't get me wrong, το Write About Love ακούγεται καλύτερα από οποιοδήποτε άλμπουμ έχουν κυκλοφόρησει οι B&S μετά το The Boy With The Arab Strap αλλά δεν ξέρω κατά πόσο φτάνει αυτό. Τουλάχιστον για έναν μεγάλο τους φαν σαν εμένα. Ίσως να ζητώ πολλά. Όπως και να 'χει τον Μάη θα είμαστε εκεί στο Parc del Forum να τα σπάσουμε με την μπάντα που αν είχε διαλυθεί το 98 θα είχε φήμη αντάξια με τους Smiths. Just saying..

υ.γ.1 To να γράφω για τους B&S και να μην πηγαίνω στην δουλειά δεν το λες και σοφή κίνηση καριέρας..

υ.γ. 2 Δεν έχω ωραία φράτζα, ούτε ντύνομαι σαν βιβλιοθηκάριος

11/17/10

Ι don't believe in the sun

Αυτή εδώ είναι η εξαιρετική διασκευή στο υπέροχο κομμάτι των Magnetic Fields από τους Bodies of Water. Βασικά είναι τόσο μεγάλο το ταλέντο του Merritt που κάνει τους άλλους μάγκες.

  Bodies of Water- "I Don't Believe in the Sun 

Πάρτε και το νέο κομμάτι των Pains το οποίο, ω τι έκπληξη, είναι φοβερό.

The Pains of Being Pure at Heart - Heart In Your Heartbreak

11/16/10

running out of you



Δεν περίμενα ποτέ να το πω αυτό, αλλά για ένα από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς ευθύνονται Έλληνες. Οι Keep Shelly In Athens φτιάχνουν cool μουσική, τόσο cool που οι Memory Tapes τους κάνουν ρεμίξ ενώ το gorilla vs bear σκίζει τα ιμάτιά του. To πρώτο τους 12'' EP ονομάζεται In Love With Dusk και θα κυκλοφορήσει σε 500 κόπιες στις αρχές Δεκέμβρη. Mπορείτε να το παραγγείλετε εδώ.
 
keep shelly in athens- running out of you