2/25/10

basic space

Aπίστευτα cool εμφάνιση.

LCD

"The fucking record is done". Τάδε έφη James Murphy. Αυτό σημαίνει ότι περιμένουμε άλλη μια δισκάρα στους επόμενους μήνες. Hooray for us. Άντε να βγάλουν και οι arcade fire καινούργιο να γουσταρίζουμε ακόμα περισσότερο. Το νέο hot chip καλό είναι αλλά κάπως υποτονικό. Βέβαια όποτε βγάζουν καινούργιο δίσκο όλοι γράφουν κάτι του τύπου "μην περιμένετε το νέο άλμπουμ να έχει τα χιτς του προηγούμενου" και πάντα διαψεύδονται. Παραμένουν εξαιρετική ποπ μπάντα όπως και να χει. Επίσης το νέο four tet γαμεί. Άσχετο.

2/20/10

Το πρώτο..

Θα ξεφύγω λίγο από την θεματολογία του blog για να αναφερθώ στον τελικό κυπέλλου στο μπάσκετ..Οκ πρώτος τίτλος μετά από 8 χρόνια, μεγάλη νίκη επί του μόνιμου νταμπλούχου ΠΑΟ, και εύλογοι οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί αλλά νομίζω ότι η νίκη του Ολυμπιακού ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη. Για την ακρίβεια πριν το μάτς έδινα 70% πιθανότητες στον γαύρο. Ο Παναθηναϊκός μόνο με την αύρα του νικητή που συντηρεί εδώ και μια δεκαετία και την ψυχολογία που έχει σ'αυτά τα παιχνίδια θα μπορούσε να κλέψει την κούπα. Ο Ολυμπιακός έχει ίσως την πιο πλήρη ομάδα στην ιστορία του αλλά και το έξτρα κίνητρο για μια κατάκτηση ενός τίτλου που μεταφραστηκε στο παρκέ με περίσσιο πάθος. Από την άλλη ο ΠΑΟ φαίνεται κουρασμένος, με λίγες λύσεις (και από απουσίες), και ίσως κορεσμένος από τίτλους. Δεν λέω πως δεν ήθελε το ματς, απλά η απίστευτη άμυνα που έπαιξαν οι παίκτες του Ολυμπιακού κυνηγώντας με αυτοθυσία την κάθε φάση ήταν κάτι το μοναδικό. Πραγματικά εγώ βλέπω πρώτη φορά τον Ολυμπιακό να παίζει τέτοια άμυνα, ενώ φάνηκε απίστευτα διαβασμένος κόβωντας τα περισσότερα πικ εν ρολ του ΠΑΟ (που στην ουσία ήταν ο μοναδικός τρόπος επίθεσης των πρασίνων) με τρελά τρεξίματα του Μπουρούση και του Σχορτσιανίτη. Ειδικά ο Μπορούσης έκανε απίστευτο παιχνίδι περισσότερο στην άμυνα όντας φανερά ανέτοιμος, δείχνοντας για ακόμη μια φορά ότι αυτός είναι ο μεγάλος ηγέτης της ομάδας. Ο Παπαλουκάς επίσης έκανε καταπληκτικό παιχνίδι μοιράζοντας φοβερά την μπάλα αν και στο τέλος πηγε να μας τα χαλάσει με εκείνη την λάθος επαναφορά. Τώρα για τον Τεόντοσιτς τι να πω? Ήδη από τα προηγούμενα χρόνια είχε δείξει το τεράστιο ταλέντο του και μετά την απίστευτη εμφάνισή του στο ευρωμπάσκετ (σχεδόν μόνος του πήγε την Σερβία μέχρι τον τελικό) δεν άφηνε άλλες επιλογές στο Γιαννάκη για την θέση 1. Για μένα είναι ο καλύτερος νέος  ευρωπαίος playmaker (καλύτερος και από τον Ρούμπιο) και δείχνει ότι ζει για τα μεγάλα ματς. Ο Γιαννάκης διαχειρίστηκε πολύ καλά το μάτς χρησιμοποιώντας το μεγάλο βάθος που έχει στον πάγκο, αν και κατά την γνώμη μου δεν έπρεπε να προσαρμόσει τόσο πολύ το παιχνίδι πάνω σ'αυτό του Ομπράντοβιτς. Την επόμενη βδομάδα για το πρωτάθλημα πρέπει να τρέξει περισσότερο και να εκμεταλλευτεί παραπάνω τον Κλέϊζα και τον Τσίλντρες. Μπορεί να κερδίσει και μέσα στο σπίτι του ΠΑΟ,(εχει και απίστευτα δύσκολο ματς μεσοβδόμαδα με την Μπαρτσελόνα όπου λογικά θα χάσει εύκολα)και αμα αποκτήσει το πλεονέκτημα στα play offs μάλλον θα πάρει το πρωτάθλημα εύκολα. Στην Ευρώπη μόνο την Μπάρτσα φοβάμαι.

ps1: Aπίστευτα κακό ματς. Αν το έβλεπαν οι Αμερικανοί θα γέλαγαν  5 χρόνια. Και μιλάμε για δύο από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Μπορούν να παίξουν καλύτερο μπασκετ ΚΑΙ μεταξύ τους.
ps2: Όσοι Ολυμπιακοί κάθονται και ασχολούνται με την ισοπαλιά στην Κρήτη με τον Εργοτέλη τότε πραγματικά είναι πολύ καμμένοι(όπως επίσης και όσοι ασχολούνται με την εθνική ποδοσφαίρου περισσότερο από αυτή του μπάσκετ αλλά αυτή είναι άλλη συζήτηση). Θα ανοίξουν επιτέλους τα μάτια τους? Ο Ολυμπιακός είχε απανωτές ευκαιρίες να φτιάξει μια σοβαρή ομάδα τα τελευταία 10 χρόνια στο ποδόσφαιρο που θα μπορούσε να παιζει με αξιώσεις στο champions league και αντ' αυτού έχει δομηθεί με προχειροδουλειές για να μπορεί να κερδίζει με οποιονδήποτε τρόπο το πρωτάθλημα με αποτέλεσμα την τραγική κατάσταση που βλέπουμε φέτος. Εννοείται ότι υπεύθυνος εξ ολοκλήρου είναι ο Κόκκαλης, που η μία κίνηση του ήταν πιο ηλίθια από την άλλη. Μια φορά πήγε να φτιάξει κάτι καλό με Λεμονή, Ίβιτς και τον γιο του και στο τέλος τα διέγραψε όλα. Βλέπετε τον χάλασε που ο Ολυμπιακός εκεινή την χρονιά πήρε το ντάμπλ και έφτασε στους 16 με 2 εκτός έδρας νίκες για πρώτη φορά στην ιστορία του. Προτίμησε τον Σεγούρα ο οποίος πήγε την ομάδα μπάτε σκύλοι αλέστε σ' εκεινό το ματς με την ΑΕΚ και ακόμα φωνάζουν για το πρωτάθλημα που έπρεπε να έχουν πάρει. Καραγκιοζιλίκια ολκής. Έλεος πια, όχι άλλο κάρβουνο.

Richard D. James

Τι να πω γι αυτόν τον θεό? Μόνο και μόνο το γεγονός ότι το blog αυτό έχει πάρει το όνομά του από κομμάτι του λέει πολλά. Τεράστιο κομμάτι, τεράστια δισκάρα.

Kode9- Joker

 

Άψογα ήταν χθες το βράδυ στο Bios. Κοde9 μπλιμπλίκης θεός γάμησε, ειδικά όταν έπαιξε το digidesign και το poison dart μας πήρε τα κεφάλια. Φοβερός ο τύπος, από άποψη dj ίσως ότι καλύτερο έχω δει.. Ο Joker γαμάτος, έπαιζε λίγο πιο groovy, η αλήθεια είναι ότι δεν έκατσα και πάρα πολύ να τον ακούσω. Αλλά γενικά ήταν ωραιά, πολύς κόσμος παρ'ολο που απεργούσαν οι μαλάκες, και αρκετά καλή ατμόσφαιρα. Μάλιστα ήταν ένας τύπος μπροστά μου πανύψηλος ο οποίος για έναν απροσδιόριστο λόγο μου θύμιζε τον Seth Rogen. Ειδικά οι κινήσεις του ήταν οι ίδιες με εκείνες του Rogen στην απίστευτη σκηνή στο knocked up όταν χόρευε με την Heigl και ένανε την κίνηση με τα ζάρια. Τρελό γέλιο..

Πάμε για μπασκετάκι τώρα..Μυρίζει κούπα μετά από πολύ καιρό..

2/18/10

absent friends

Νομίζω ότι πάσχω από κάποιο είδος αϋπνίας. Ακόμα και τις ελάχιστες φορές που θα κοιμηθώ νωρίς, κατά τις 3,4 τα ξημερώματα θα είμαι ξύπνιος. Και με γαμημένο πονοκέφαλο. Πάντα με γαμημένο πονοκέφαλο. Ευτυχώς εχώ τεράστιες προμήθειες σε panadol. Και μέσα σε αυτές τις συνθήκες βάζω το genius mix στο iTunes να παίζει και μου πετάει το what your soul sings των massive attack και συνειδητοποιώ ότι πρέπει να είμαι από τους ελάχιστους που  μου άρεσε αρκετά το 100th window. Δεν ξερώ για ποιό λόγο αλήθεια. Ίσως εξαιτίας εκείνης της απίστευτης συναυλίας στον Λυκαβηττό πριν 7 χρόνια. (7 χρόνια?? Για όνομα του θεού. Πότε πέρασαν 7 γαμημένα χρόνια? Ο χρόνος μας κάνει πλάκα.) Γενικότερα κάποτε ήταν από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Κάποτε. Aλήθεια πόσα βράδυα είχα λιώσει με το mezzanine να είναι το μόνιμο soundtrack? Αρκετά παλιά, σε μια ρομαντική εποχή, όταν τελείωνα το σχολείο και έμπαινα στο πρώτο έτος στο πανεπιστήμιο. Κάπως έτσι άλλωστε γνώρισα τα πρώτα παιδιά στη σχολή, με εκείνο τον καθηγητή να πετάει ανάμεσα στον Βέμπερ και στον Τοκβίλ τους massive. Φυσικά και έχω χάσει κάθε επαφή με αυτά τα παιδιά. Όπως ακριβώς και με τους ίδιους τους massive attack. Και φτάνουμε στο παρόν, να έχουν κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ με απαίσιο όνομα και εξώφυλλο, 7 χρόνια μετά το παράθυρο, και γω να βρίσκομαι σε δίλλημα αν θα το κατεβάσω καν. Αν μου λέγε κάποιος κάτι χρόνια πριν ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα το σκεφτομούν να ακούσω νέο άλμπουμ τους θα τον κοίταγα με περιφρόνηση και θα μουρμούριζα τι μαλακίες λέει ο τύπος. Αλήθεια ποιός έχει ανάγκη τους massive attack εν έτει 2010, και δη τους μέτριους massive αμά κρίνω από τα reviews? "Γιατί τους portishead  ποιός τους είχε ανάγκη 11 χρόνια μετά το ομώνυμό τους?" θα σχολίασει κάποιος εύστοχα. Well... Κανέις, αλλά οι τύποι είχαν βγάλει δισκάρα. Και το δίλλημα συνεχίζει.. Να το κατεβάσω? Πιθανότατα θα το αγοράσω. For old time's sake. To συναίσθημα πάντα κερδίζει.

ps: Επίσης είμαι από αυτούς τους περίεργους που πιστεύουν ότι το παρακάτω κομμάτι είναι από καλύτερά τους..

2/14/10

Ghost Town


Πραγματικά που ζω? Μόλις εχθές έμαθα ότι την Παρασκευή παίζει ο Kode9 και ο Joker στο bios ενώ στις 6 Μαρτίου έρχεται ο Flying Lotus με τον Bug! Γαμηστερά νέα. Κρατάω βέβαια μια πισινή, καθώς είμαι ολίγον τι προκατειλημένος με τα live που γίνονται στο bios. Αλλά όπως και να χει τους αξίζουν συγχαρητήρια που φέρνουν νέους καλλιτέχνες πάνω στην έξαρση του είδους. Αντε ο Burial και ο Dj/Rupture μένει να να ρθούν..

Και μιας και είμαστε σ'αυτά τα χωράφια, τσεκάρετε την εξαιρετική λίστα του Resident Advisor με τα 100 καλύτερα ηλεκτρονικά κομμάτια της δεκαετίας που μας πέρασε. Κορυφαία λίστα. Δείτε εδώ.

Κατουριέμαι πάνω μου, μονο και μόνο στην ιδέα ότι θα ακούσω live αυτή την κομματάρα..:




ps: Εννοείται ότι συνιστώ ανεπιφύλακτα την περσινή κορυφαία συλλογή της hyperdub για τα 5 χρόνια της εταιρίας..

2/13/10

Charlotte Gainsbourg- IRM


Βαριόμουν απίστευτα να κατεβάσω αυτόν τον δίσκο. Διάβαζα παντού θετικά σχόλια, αλλά για κάποιον περιέργο λόγο δεν μου κάνε το κλικ να το ακούσω. Αλλά μια μέρα που δεν ήμουν και στα πολύ καλά μου (μάλλον θα είχα χάσει στο πόκερ ή κάτι τέτοιο) είπα δεν κατεβάζω κάτι ψυχοπονιάρικο? Ε,καλά να πάθω. Γιατί τώρα δεν ακούω και τίποτα άλλο.Οκ για την Charlotte Gainsbourg τα ξέρουμε όλοι. Ναι είναι η θυγατέρα του μεγάλου Serge Gainsbourg, ναι πέρσυ είχε βιάσει μάνες με τον Αντίχριστο, ναι παραλίγο να πεθάνει το 2007, ναι την παραγωγή την έχει κάνει ο uber cool θεός Beck. Οκ αυτά είναι αντικειμενικά facts που τα γράφω για να γεμίσω τις γραμμές. Αυτο που δεν περίμενα είναι ότι θα μ'αρέσει περισσότερο και από το περσινό άλμπουμ της Βat for lashenας. Μπορεί και να είμαι υπερβολικός αλλά ποιός νοιάζεται αλήθεια? Το IRM τα χει όλα. Κλασικά ακουστικά κομμάτια γαλλικής ποπ αισθητικής, bowieκές μελωδίες στο πιάνο, σκοτεινούς θορυβώδεις ήχους στα πρότυπα του third των portishead (και δη του machine head), βρώμικες μπλουζ συνθέσεις που θα ζήλευαν και οι dead weather (trick pony) και την επιτομή της απόλυτης σεξουαλικότητας με την σικ παραγωγή των έγχορδων (le chat du cafi des artistes). Και ένα σωρό άλλα βασικά που βαριέμαι να αναφέρω. Mα τελικά όλοι οι Γάλλοι ξέρουν από μουσική και κινηματογράφο? Τρελός δίσκος από το πουθενά κυρίες και κύριοι, κατεβάστε το όπως είστε. Μια χαρά  μας μπήκε το 2010. Αν εξαιρέσεις βέβαια εκεινό το μάθημα στα νομικά που έχασα. Και μερικά λεφτά στο πόκερ. Και την άθλια αγωνιστική εικόνα του γαύρου και της juve. Και τις δημοσιονομικές φαιδρότητες της Ελλάδας. Ερρ...

2/12/10

top 5 favorite belle and sebastian songs


Δεν γίνεται να περιγράψω με λόγια πόσο λατρεύω αυτή την μπάντα και τι σημαίνουν για μένα. Πιστεύω ακράδαντα πως το high fidelity το αγαπώ τόσο πολύ μόνο και μόνο για την αναφορά στους b&s ενώ έπαιζε το Seymour Stein από πίσω(not).Χαλαρά μεσά στην δεκάδα με τα αγαπημένα συγκροτήματα ever (μπορεί και μέσα στην πεντάδα), νομίζω ότι από την μέρα που άρχισα να τους ακούω έγινα λίγο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος. Και ναι ρε αδερφέ το παραδέχομαι μ' άρεσουν πολύ περισσότερο από τους smiths. Tους λατρεύω τόσο που έκανα και top 5 με τα αγαπημένα μου κομμάτια τους. Πάρε κόσμε.

1) Lazy Line Painter Jane


2) I'm Waking Up To Us


3) Your Cover's Blown


4) Wrapped Up In Books


5) I Fought in a War

ps:Και δεν έβαλα κανένα κομμάτι από το υπέρτατο if you're feeling sinister.Ντροπή μου..

2/5/10

Summer Babe

Μακράν η καλύτερη, σημαντικότερη (και ότι άλλο επίθετο θέλετε) αμερικάνικη μπάντα των 90's. Θα πληγωθώ βαθύτατα αν δεν τους δω το καλοκαιρί. Stephen fuckin Malkmus is the God.

Ice baby
I saw your girlfriend and she was
Eating her fingers, just another meal
But she waits there in the levee wash
Mixin' cocktails with a plastic tipped cigar

My eyes stick to all the shiny robes
She wears on the protein delta strip
In abandoned house but I will wait there
I'll be waitin' forever

Waitin'
Waitin'
Waitin'
Waitin', go

Minerals, ice deposits daily, drop off
The first shiny robe
I've got a lot of friends, I, I want
Not here, babe, you took 'em

Every time, I sit around, I find I'm shot
Every time, I sit around, I find I'm shot
Every time, I sit around
Every time, I sit around

Every time, every time
Every time, every time
Every time
You're my

Summer babe
Summer babe
Summer babe
Summer babe

2/3/10

It's never that easy though, is it?

Μούμπλε μουμπλε.. Άκουγα τις προάλλες το up in the flames του manitoba (ω, Dan Sneith εσύ θεέ) και σκεφτόμουν πόσο τεράστια δισκάρα είναι. Τρελά samples, τρελά τύμπανα, τρελές μελωδίες. Γενικότερα αριστούργημα. Το βάζω στην ίδια θέση με το andorra, ίσως και λίγο παραπάνω.

Το καινούργιο los campesinos! το άκουσα 1,2 φορές και μου  άρεσε αρκετά. Έχει αρκετά γκάζια σε μερικά σημεία, και γενικότερα έχω την εντύπωση ότι είναι λιγάκι πιο βρετανικό. Μπορεί να λέω και βλακείες βασικά. Θα το ακούσω πολύ περισσότερο τις επόμενες μέρες και θα γράψω  κάτι της προκοπής. Πάντως για μένα, παραμένουν ότι καλύτερο έχει βγεί από την Βρετανία τα τελευταία 5 χρόνια στο είδος τους. (Εντωμεταξύ άκουγα ξανά το we are beautiful! we are doomed! και είναι πραγματικά εξαιρετικό. Εκεί υπάρχει και ο κορυφαίος στίχος):
"As if I walked into the room to see my ex-girlfriend, who by the way I'm still in love with/
Sucking the face of some pretty boy with my favourite band's most popular song
in the background/
Is it wrong that I can't decide which bothers me most?/
In the forefront of my mind it's the thought not of you underneath, but me coming out looking worse"
 Υπάρχει λόγος που τους αγαπώ τόσο πολύ..

Διάβαζα σήμερα επίσης, ότι οι deerhoof σε συνεργασία με τους xiu xiu θα διασκευάσουν live το unknown pleasures των joy division. Oook.. That would be interesting..

Είδα επιτέλους εχθές το hitchiker's guide to the galaxy (ναι ντρέπομαι είναι η αλήθεια λιγάκι που μου πήρε τόσο πολύ καιρό για να το δω) και η αλήθεια είναι το βρήκα πολύ μέτριο. Καμία σχέση με το βιβλίο. Αν και είχε κορυφαίο casting (Zooey Deschanel θεά, το ίδιο και ο Bill Nighy , ευφυέστατο να βάλουν την φωνή του μέγιστου Alan Rickman στον Μarvin, αλλά ατυχέστατη η επιλογή του Mos Def  στον ρόλο του Ford Prefect) το προσπαθούσε πάρα πολύ να είναι αστείο χωρίς αποτέλεσμα. Βέβαια πέτυχαν πολύ το "δωμάτιο" στην Magrathea που κατασκεύαζαν τους πλανήτες. Αλλά οκ αυτό δεν αρκεί.. Κρίμα γιατί πρόκειται για ένα από τα πιο αγαπημένα μου και αστεία βιβλία που έχω διαβάσει.

Eπίσης δείτε τον πιο spooky ευχαριστήριο λόγο ever, από την Fever Ray. Creepy as fuckin hell..



2/2/10

Efterklang


Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζατε στις 9 του Μάη έρχονται οι Efterklang. There you go, το μάθατε. Τώρα αυτό που μένει είναι να πάτε να αγοράσετε εισιτήρια και να σύρετε τον κώλο σας στο live. Πιστέψτε με δεν θα έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε. Ίσως να χει κανά champions league, αλλά και πάλι. Μιλάμε για ένα από τα καλύτερα live που είδα το 2008. Και είναι η χρονιά που είδα τους radiohead for chist's sake! Οι τύποι live ήταν απίστευτοι. Αν οι arcade fire έπαιζαν ποστ ροκ κάπως έτσι θα ήταν οι συναυλίες τους. Απίστευτη ενέργεια και πάθος, και έβαλαν κυριολεκτικά το κοινό στη συναυλία. Θυμάμαι μας είχαν δώσει στην πρώτη σειρά drum sticks και μας ζήτησαν να τα χτυπήσουμε με όλη την δύναμή μας στο σίδερο μπροστά από την σκηνή και να ουρλιάζουμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Φοβερή πραγματικά συναυλία. Το μόνο αρνητικό της συναυλίας ήταν ότι έτυχε να είναι το ίδιο βράδυ που δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος (εννοείται ότι τον αναφέρουμε όλοι με το μικρό του όνομα γιατί ξέρετε...Ολοι τον γνωρίζαμε..). Μάλιστα, επειδή είχε τύχει να πάω αρκετά νωρίς δεν είχα ιδέα τι συνέβαινε στους δρόμους, και όταν βγήκα έξω αντίκρυσα το χάος. Αnyway.. Μέχρι τότε πιστεύω θα χουν βγάλει και νέο άλμπουμ. Ακούστε εδώ νέο κομμάτι τους. Καλό είναι.

ps: Και επειδή πάντα στο τέλος γράφουμε τα αρνητικά, η συναυλία τον Μάη γίνεται στο Rodeo.. Ναι καλά ακούσατε. Τι και αν δεν χωράνε όλα τα μέλη στην σκηνή. Σιγά. Ο ντράμερ θα παίζει από την τουαλέτα που είναι ακριβώς δίπλα στην σκηνή. ROCK MOTHERFUCKERS! \m/