12/20/10

1.

Beach House - Teen Dream (Sub Pop)




Το Teen Dream το άκουσα ακριβώς πριν ένα χρόνο. Το περιμένα όσο τίποτα μετά το λατρεμένο Devotion, και η τουϊτερική προπαγάνδα του Edward Droste περί μοναδικού αριστουργήματος κάθε άλλο παρά βοηθούσε. Στην αρχή λάτρεψα τα τρία εκπληκτικά εναρκήρια κομμάτια αλλά κάπου προς στο τέλος χανόμουν. Αλλά όπως συμβαίνει με όλα τα κλασικά άλμπουμς, με κάθε ακρόαση ανακάλυπτα και ένα νέο αγαπημένο κομμάτι. Για την ακρίβεια έφτασα σε σημείο να πιστεύω πως το Norway ειναι το χειρότερο κομμάτι του δίσκου. Αναμφισβήτητα το πιο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ, αφού και το Devotion παρά τα τρία, τέσσερα αριστουργηματικά κομμάτια χάνει κάπως στο σύνολο.

Το Teen Dream είναι το πιο συναισθηματικό άλμπουμ που έχει γραφτεί ποτέ. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό αυτό αλλά πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται ένας άνθρωπος να ακούσει αυτό τον τον κυκέωνα συναισθημάτων και να μην νιώσει τίποτα. Μου φαίνεται αδιανόητο ότι μόνο εμένα μπορούν να με επηρεάζουν με αυτόν τον τρόπο. Όταν η Lengrand τραγουδάει νιώθω την ψυχή μου ανοίγει στα δύο και να αιωρούμαι στον αέρα ανάμεσα σε νότες και σύννεφα. Νιώθω να μου ξεριζώνει την καρδιά και να μου την δίνει στο χέρι. Δεν μπορώ να τους αντισταθώ με τίποτα. Σε εκείνη βασικά. Ώρες ώρες πιστεύω ότι οι Beach House είναι άγγελοι, που έχουν σταλεί για να χαρίσουν απλόχερα συναισθήματα που οι άνθρωποι φαίνεται να ξεχνούν μέρα με την μέρα. Οι Beach House είναι αγάπη. Αγνή, ανειδιοτελής και αμόλυντη από τους πάντες και τα πάντα. Το Teen Dream είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά τους όχι απλά στην μουσική αλλά γενικότερα στον κόσμο. Και τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για αυτό.

No comments:

Post a Comment