8/29/10

heaven knows I'm miserable now

Η προήγουμενη βδομάδα ήταν χαλαρά από τις χειρότερες που έχω ζήσει. Έχω ζήσει και χειρότερα αλλά τουλάχιστον υπήρχε και μια ακτίδα φωτός στο μέλλον. Τώρα αρχίδια. Σε φάση δεν γαμιέται, γιατί σηκώνομαι από το κρεβάτι? Αιρκοντίσιο, σεντόνι, και στα ακουστικά smiths και joy division. Άντε και κανάς Elliott Smith να σπάει λίγο η βρετανίλα. Πλάκα πλάκα εκείνα ήταν χρόνια. Τότε μεγαλουργούσε το νησί. Ούτε στα 90's, ούτε φυσικά στα 00's. Αντε το πολύ να έβγαινε κανάς δισκός για να χορεύουν τα 17χρόνα στο decadence (τώρα στο use). Σκατά. Πάλι για μουσική γράφω. Δεν γαμιέται,μόνο αυτό μου 'χει μείνει.

υ.γ. Eίναι πραγματικά απορίας άξιο, πως βίασα τα πάντα τα τελευταία 5 χρόνια. Τα πάντα όμως. Και γαμώ τη μπουτάνα μου, πότε πέρασαν 5 γαμημένα χρόνια από τότε? Time is a bitch.

1 comment:

  1. Τι να πώ...

    Ξέρεις τι λένε πάντως, τα πράγματα πάντα γίνονται χειρότερα πριν γίνουν καλύτερα (η κάτι τέτοιο).

    Σε νιώθω πάντως, κι εγώ τα τελευταία δύο χρόνια, μέχρι πριν μερικούς μήνες δηλαδή ήμουν στο ναδίρ, δε πήγαινε παρακάτω.

    ReplyDelete