8/26/10

Arcade Fire- Suburbs


Statement: Οι arcade fire είναι η μεγαλύτερη μπάντας της γενιάς μας. Αυτήν την δήλωση την χω ήδη κάνει από το Neon Bible, ίσως λίγο πρόωρα, αλλά πλέον δεν χωρά αμφισβήτηση. Τρία εκπληκτικά άλμπουμ, το ντεμπούτο τους ήδη κλασικό, τα live τους εμπειρία ζωής, εξισσοροπούν άψογα ανάμεσα στην μουσική αρτιότητα και τον καταιγισμό συναισθημάτων, και ένα τεράστιο κοινό παγκοσμίως να σκίζει τα ιμάτιά του για χάρη τους (156.000 χιλιάδες αντίτυπα την πρώτη βδομάδα στην Αμερική.νούμερο 1 θέση στα billboard charts).

Προσωπικά η συζήτηση περί τιμιότητας της ρητορία τους για την αστική κουλτούρα με αφήνει παγερά αδιάφορο. Moυ φαίνεται αδύνατο να εκλογικεύω με τέτοιους όρους ένα άλμπουμ αγαπημένης μου μπάντας. Τα συναισθήματα που μου προκαλεί το κάθε κομμάτι ξεχωριστά αυτό έχει σημασία για μένα και μόνο. Έλεγα σε παλιότερο ποστ μου ότι θα κάτσω να γράψω για το Suburbs μετά από κάποιο καιρό ώστε να είμαι πιο νηφάλιος στην κρίση μου. Μεταξύ μας δεν έχει αλλάξει στο ελάχιστο η στάση μου απέναντι του. Ίσα ίσα κάθε φορά που το ακούω (κάθε μέρα δηλαδή), τόσο περισσότερο μεγαλώνει μέσα μου. Σε κάθε ακρόαση ανακαλύπτω και ένα νέο κομμάτι που μου κάνει εντύπωση. Μέχρι στιγμής μπορώ να πω ότι το Suburbs έχει τουλάχιστον 6 κλασικά κομμάτια.

Aρχής γενομένης με το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, ήρεμη δύναμη με τις μίνιμαλ κιθάρες να βάζουν πινελιές εδώ και εκεί και φυσικά το κολλητικό ρεφρέν “Sometimes I can’t believe it, I’m moving past the feeling,” που σίγουρα θα βρεις τον εαυτό σου να το σιγοτραγουδάς σε άσχετη φάση.
Το Rococo είναι το κομμάτι που λατρεύω σταθερά από την στιγμή που το πρωτοάκουσα μέχρι και τώρα. Καταπληκτική ενορχήστρωση με τα βιολιά να σε συνεπαίρνουν μέχρι την έκρηξη του ρεφρέν σίγουρα θα γίνει από τα αγαπημένα live κομμάτια του συγκροτήματος.
Συνέχεια με το City With No Children In το οποίο αγάπησα για τους στίχους τους, και τo Half Light 2 το οποίο ξεκινάει με μια μπότα ενώ απειλητικά βιολιά και κιθάρες μάχονται μεταξύ τους και ο Win τραγουδάει ήρεμα  "Now that San Fransisco is gone, I guess I'll just pack it in, Wanna wash away my sins in the presence of my friends". Aριστουργηματικό κομμάτι από την αρχή μέχρι το τέλος. Το Suburban War μου θυμίζει λίγο Interpol με το ριφάκι και τα back up φωνητικά αλλά καταλήγει σε ένα μεγαλειώδες φινάλε που μόνο οι arcade fire είναι ικανοί να προσφέρουν. Με 2 τύμπανα, όλα τα μπάσα του κόσμου, σε παίρνει και σε στέλνει στο διάολο.
Και είναι φυσικά αυτό το Sprawl 2. Την πρώτη φορά που το άκουσα ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένος , ενω έγραφα λίγο αργότερα ότι αυτό το κομμάτι γράφτηκε για να μας βγάλει λίγο από την μιζέρια μας. Και είχα δίκιο. Κάθε φορά που το ακούω νιώθω λίγο πιο χαρούμενος άνθρωπος (ναι εννοείται ότι χρησιμοποιώ την μουσική, τις ταινίες, τα βιβλία για να νιώθω τα συναίσθηματα και να σκέφτομαι τις σκέψεις των άλλων). Σίγουρα το αγαπημένο μου κομμάτι του δίσκου. Όχι πως τα άλλα πάνε πίσω. Το Ready To Start είναι το κλασικό Springsteen επηρεασμένο κομμάτι των af καλύτερο από το Keep The Car Running του Neon Bible, το Month of May σε ρόλο Εlectioneering (just saying..), ενώ δεν θα μπορούσε να υπήρχε καλύτερο φινάλε από την ενορχηστρωτική εκδοχή του Suburbs.

Το Suburbs είναι το πιο ολοκληρωμένο άλμπουμ των Arcade Fire, (προφανώς δεν συγκρίνεται ο αυθορμητισμός και η ενέργεια του Funeral) και σίγουρα δεν θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν καλύτερο δίσκο εν έτη 2010. Για ακόμη μια φορά λοιπόν, βάζουν τον πήχη στο θεό και μας χαρίζουν το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς και μάλιστα σε ένα έτος που έχουν βγει εξαιρετικοί δίσκοι από όλους. Συναίσθημα, συνθέσεις, στίχοι, μουσική. Best band out there, hands down.

3 comments:

  1. "..προφανώς δεν συγκρίνεται ο αυθορμητισμός και η ενέργεια του Funeral.." --> Αυτό ακριβώς! Διαβάζω το κείμενο ενός ανθρώπου που τον έπιασε τόσο ισχυρά ο δίσκος και το χαίρομαι, ειλικρινά, σχεδόν το ζηλεύω, γιατί σε μένα δε συνέβη αυτό, όσο και αν το προσπάθησα, στο τέλος από τις πολλές ακροάσεις σε ένα βαθμό βαρέθηκα, και φτάνοντας στην παρένθεση, βρίσκω τη δική μου άποψη για το δίσκο. Μετά και το Suburbs, έχω συμβιβαστεί, δεν πρόκειται να με ξανασυγκινήσουν όπως το έκαναν στο Funeral.
    Mου αρέσει ο τρόπος που γράφεις για μουσική, η προσέγγισή σου. Είχα βρει το μπλογκ σου παλιότερα και τυχαία, όταν έψαχνα για Best Coast.

    ReplyDelete
  2. η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται να ξαναβγάλουν κάτι αντίστοιχο με το funeral,αυτό νομίζω είναι δεδομένο.για μένα το funeral σημαίνει τόσα πολλά πράγματα και προφανώς δεν το συγκρίνω με το suburbs.απλά για τρίτο άλμπουμ νομίζω ότι ήταν το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν..ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια..

    ReplyDelete
  3. Όντως μετά από αυτό τον δίσκο δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν οι AF.
    Όταν έχεις όρεξη γράφεις πολύ ωραία!

    ReplyDelete