7/19/10

gay human bones

Σήμερα στην διαδρομή μετά το μπάνιο άκουγα για ακόμη μια φορά το Hippies των Harlem και συνειδητοποίησα πόσο πολύ γουστάρω τέτοιες μπάντες. Συγκροτήματα που σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να μου αλλάξουν την ζωή και που μπορεί μετά από 5 χρόνια να τα έχω ξεχάσει και να βρω τυχαία το cd τους σε μια παρατημένη στίβα με άλλα ξεχασμένα cd. Kαι έρχομαι και ερωτώ. Και λοιπόν? Σημασία έχει ότι την συγκεκριμένη στιγμή στην συγκεκριμένη φάση της ζωής μου τους γουστάρω απίστευτα και θέλω να τους δω live περισσότερο και από τους ίδιους τους clash (μπλιαξ).

υ.γ. Το ποστ αυτό γράφεται ενώ παίζουν οι Lightning fuckin' Bolt live στο φεστιβάλ του p4k. Lucky bastards.

3 comments:

  1. Μπορώ μετα βεβαιότητος να πω πως ενα λάιβ Lightning Bolt δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο στο κόσμο.

    Και ναι το κοπάνημα ακριβώς μπροστά στα τύμπανα του Brian αντικειμενικά ειναι επίπονο (έφαγα και ενα κύμβαλο στη μάπα ή μάλλον το κύμβαλο έφαγε τη μάπα μου) και οι ποσότητες ιδρώτα τρομακτικές αλλα πραγματικά ήμουν σε trance-like state για όλη τη διάρκεια του λάιβ, κάτι που παθαίνω πολύ πολύ σπάνια. Απλά θεοί.

    ReplyDelete
  2. τυχερέ.εγώ λάτρεψα τον μπασίστα.έπαιζε τα πάντα.θεούλης

    ReplyDelete
  3. Μ' άρεσε πολύ ο στίχος στο Number One, 'you smell like a flower, that's never been invented'. Τόσο απλό και τόσο γλυκό.

    Στα πιο χαλαρά indie-popιάρικα τους, μου θυμίζουν τους Thrills (που τους θυμήθηκα αυτούς ε?)

    ReplyDelete