1/21/10

Vampire Weekend- Contra


Το ομώνυμο άλμπουμ των vampire weekend μας συστήθηκε σαν strokes με εθνικ στοιχεία. Δεν λέω καλό ήταν, αλλά δεν είχα ξετρελαθεί κιόλας. Άσε που μου την έσπαγαν οι φάτσες τους (seriously υπάρχει κάποιος που να μην θέλει να χτυπήσει τον τραγουδιστή τους?). Στο contra τραβάνε από τα μαλλιά τον ήχο τους και το αποτέλεσμα είναι περιέργως πολύ καλό. Ναι λοιπόν, το παραδέχομαι μ'αρέσει. Αλήθεια. Δεν έχει τόσες πολλές κιθάρες, και οι συνθέσεις τους είναι αρκέτα πιο περίπλοκες. Παίζουν με reggae, ska, έγχορδα, περίεργα σύνθια που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα μπαινα καν στην διαδικασία να το ακούσω. Βέβαια οι ηλιόλουστες μελωδίες παραμένουν και σ' αυτό το άλμπουμ. Το καλύτερα κομμάτια του δίσκου είναι στο τέλος με το πιο προσιτό giving up the gun με την ωραία μεστή μπασογραμμή, τα ξυλόφωνα και το catchy ρεφρέν. Το diplomat's son σαμπλάρει την Μ.Ι.Α. ενώ ο τρόπος που τραγουδάει ο φλώρος (λατρεύω την ανωνυμία του ίντερνετ) μου θυμίζει σε κάποια σημεία τον mozfather ενώ το ρεφρέν φέρνει λίγο σε panda bear. Πολύ καλό σε γενικές γραμμές. Είναι ωραίο πάντως που παρά την μεγάλη επιτυχία του ντεμπούτου τους πειραματίστηκαν με τον ήχο τους και κυκλοφόρησαν κάτι πιο "περιέργο". Καλή φάση.

No comments:

Post a Comment