12/19/09

#2

00's

SIGUR ROS- ( )



Στο τσάκ έχασαν την πρώτη θέση. Καλύτερο κατά την γνώμη μου από το agaetis byrjun (το οποίο παρεπιμπτώντος βγήκε το 99. For god's sake people..) είναι εκείνο το άλμπουμ που με κάνε να καταλάβω πόσο όμορφη μπορεί να είναι η μουσική. Στην αρχή το έβρισκα βαρετό για να είμαι ειλικρινής αλλά μετά είδα το φως. Δεν είναι απλά ένας δίσκος. Είναι μια λειτουργία. Μια ιεροτελεστεία. Που όλοι προσπαθούν να αγγίξουν με τον δικό τους τρόπο το ονειρώδες, το τέλειο με βασικό άξονα την μουσική των sigur ros. Η εισαγωγή του vaka σε εισάγει στην ιεροτελεστεία ενώ το τελείωμα του popplagid σου προσφέρει την κάθαρση. Πολλοί λένε ότι το ( ),μεταξύ των οποίων και οι ίδιοι οι ισλανδοι, είναι ο πλέον απαισιόδοξος δίσκος. Εγώ διαφωνώ κάθετα. Το βρίσκω σαν μια ωδή στην ευτυχία που χρησιμοποιεί τις μελαγχολικές μελωδίες για να αναδείξει το φως στο τέλος. Άλλωστε πως μια τόσο όμορφη μουσική μπορεί να είναι απαισιόδοξη? Για κάμποσο καιρό πίστευα ότι οι sigur ros είναι άγγελοι. Μόνο άγγελοι θα μπορούσαν να γράψουν έναν τέτοιο δίσκο.

2009

THE PAINS OF BEING PURE AT HEART- S/T



Τα χω ξαναπεί για τους pains ότι είναι η αγαπημένη μου νέα μπάντα, όποτε είναι ευνόητο ότι βρίσκονται σ' αυτη την θέση. Η αλήθεια είναι όμως ότι τον δίσκο τον λάτρεψα πραγματικά μετά την εκπληκτική συναυλία τους τον Ιούνιο. Τότε πήραν σάρκα και οστά οι αφελείς νεανικοί στίχοι του young adult friction (μα τι κομμάτι?) , το ρεφρέν του come saturday, oι απιστεύτες ποπ μελωδίες του a teenager in love και οι κιθάρες του gentle sons. To stay alive πλέον το βάζω στο itunes να παίζει μετά το when the sun hits των slowdive και συνειδητοποιώ ότι οι field mice δεν έβγαλαν ποτέ τέτοιον δίσκο. Από τα καλύτερα ντεμπούτα της δεκαετίας σε λίγα χρόνια θα το βάζω πολυ ψηλά.

No comments:

Post a Comment